Met de belofte dat hij de villa op de berg zal
onderhouden en het nodige zal doen om de overwoekerde tuin weer aantrekkelijk te
maken, kon Dodge zijn familie er onderbrengen, hij wordt er housesitter om het
in schoon Vlaemsch te zeggen.
Diezelfde Dodge publiceerde in 1949 The Crazy Glasspecker. De glasspecker
waar Dodge naar verwijst is een kleine vogel die een beetje lijkt op een Harpo
Marx met vleugels en die iedere dag, van zonsopgang tot –ondergang, zich een
weg probeert te pikken doorheen het glas van het onderkomen van de Dodges in
Arequipa (Peru).
In een nieuwe Netflix-serie met de naam Man vs Bee zal Rowan Atkinson de hoofdrol vertolken, waarbij hij als housesitter oppast op een luxevilla en daarbij wordt lastiggevallen door een volhardende bij. Rowan zou een van de bedenkers van het verhaal zijn. Nou ja…
Wie een studie wil maken over plagiaat in de uitgeverswereld, moet eens bij de strips gaan kijken. Een aantal van de grootste bestsellers (Largo Winch, XIII, De Adelaars van Rome) zijn schaamteloze kopieën van romans (The Carpetbaggers, The Bourne Identity, Attila van William Napier). Coma van Steven Dupré was geen bestseller maar was wel een flauw doorslagje van Lord of the Flies en zo kan ik nog een tijdje doorgaan.
BeantwoordenVerwijderenIn de stripwereld is er niemand die dat opmerkt. Daar lezen ze alleen maar strips. Als ze ze überhaupt al lezen. Dikwijls is het alleen maar prentjes kijken, volgens mij.
Marc Vanoppen
BeantwoordenVerwijderenma 14 dec 2020, 15:15
aan mij
In mijn jonge jaren was ik een fervente Le Carré lezer en kijker. Alec Guinness was, zelfs als Obi Wan Kenobi, voor mij in de eerste plaats Smiley (en ook een beetje Our Man in Havana...). Later heb ik het genre wat verwaarloosd maar Le Carré was een grootmeester. Daarom was ik nog geen klein beetje fier op dit zinnetje op ActuaBD:
Quand il achève le triptyque Berlin, on commence à comprendre. En choisissant comme théâtre la capitale de l’Allemagne, à trois moments-clés de son histoire, il construit un thriller haletant, qui n’est pas sans évoquer parfois le climat d’Apocalypse Now ou encore les complots truffés d’espions de John Le Carré.
In hetzelfde artikel werd ik "le Alan Moore flamand" genoemd.
Lang geleden, allemaal... Het lijkt al een ander leven, vreemd genoeg.