VAN EEN CORRESPONDENT

 

SUSAN SHAW

In februari van dit jaar overleed Susan Shaw. Het zal u hoogstwaarschijnlijk niets zeggen, al zou de naam een belletje kunnen doen rinkelen bij de Walter. Maar ik heb het hier niet over de Britse actrice uit de jaren 50, Walterke, ik heb het over de Page 3 Girl uit de jaren 70. (“Mij ook goed”, zegt…) 

Page 3 Girls, jongens en meisjes, dateren uit een tijd toen er nog leven zat in het leven. Zoek het fenomeen nog even op op het wereldwijde web, alvorens de 21^ste-eeuwse Thought Police het definitief schrapt uit ons verleden.  

Susan was minder beroemd als Samantha Fox, maar er bestaat één foto van haar uit 1976 die een halve eeuw later nog altijd de frontpagina van tijdschriften haalt. Het is de foto waarin ze, gehuld in een piepklein slipje, dwepend opkijkt naar de kersverse wereldkampioen Formule 1, James Hunt (1947-1993). James draagt zijn iconische zwarte Bell integraalhelm en een race-overall die opengeritst is tot aan zijn middel. Op de rechterborstzak zit de beroemde patch met de tekst “SEX–breakfast of champions”. 

Only in the 70s… 

Het overlijden van Susan bracht natuurlijk James Simon Wallis Hunt in herinnering, de coureur maar eigenlijk vooral de latere tv-commentator. Nadat James, een zeer welbespraakte jongeman, begin 1979 opeens uit de racerij stapte, werd hij meteen door de BBC aangezocht om F1-verslaggever Murray Walker aan te vullen als color commentator. James deed meer dan dat. Hij maakte het meteen voor iedereen duidelijk dat Walker eigenlijk een kwast was, die de helft van de tijd niet wist wat er gebeurde. Waar Walker oeverloos in het rond zat te lullen, gaf James deskundige commentaar. Geen wonder dat Walker een, nauwelijks verholen, hekel had aan zijn color commentator. Die trouwens ook de gewoonte had om tijdens een live-uitzending een paar flessen witte wijn soldaat te maken, wat de redelijk puriteinse Walker evenmin goed afging. 

Niet dat James als commentator perfect was. Hij liet zich geregeld meeslepen in zijn sym- en antipathieën, onder andere voor Riccardo Patrese, die hij verantwoordelijk hield voor de dood van Ronnie Peterson. Onterecht overigens, maar daarover misschien een andere keer meer.  

FLETCHER

Ik moest ook denken aan die andere coureur die allesbehalve in James’ bovenste schuif lag, de Zuid-Afrikaan Jody Scheckter. In zijn sophomore year in de Formule 1 verwierf Jody wereldfaam door op het circuit van Silverstone een crash te veroorzaken die een dozijn auto’s tot schroot herleidde. Onder de slachtoffers waren onder meer James Hunt en het volledige Team Surtees met z'n drie auto’s. Jody moest beschermd worden tegen een ziedende ‘Big John’ Surtees, die hem te lijf wou gaan met een gigantische moersleutel. 

Vanaf dat moment noemde James Jody stelselmatig Fletcher, naar de voortdurend crashende meeuw uit de film Jonathan Livingston Seagull. 

In het eerste jaar dat James commentator was bij BBC, werd Jody wereldkampioen. Op het einde van het volgende jaar echter, stapte hij op. “I’d had a great innings, and I came out alive”, zou hij later zeggen. Jody is nog steeds de enige van het Afrikaanse continent afkomstige wereldkampioen in de Formule 1. 

Na zijn sportieve carrière stortte hij zich in de zakenwereld. In 1984 stichtte hij in zijn achterkeuken FATS Inc (FireArms Training System), dat hoogtechnologische simulators maakte voor leger en politie. Twaalf jaar later was het een bedrijf met 280 werknemers in 35 landen en een jaarlijkse omzet van meer dan 100 miljoen dollar. Tijd, vond Jody, om iets anders te gaan doen.  

Hij had ondertussen een grote interesse ontwikkeld voor biologisch tuinieren en de opbrengsten van FATS openden interessante mogelijkheden. 

Jody was dyslectisch en hanteerde zijn eigen, zeer intensieve hands on manier van werken. Hij stortte zich halsoverkop in zijn nieuwe passie en begon, in de buurt van Basingstoke in Hampshire, met Laverstoke Park Farm, een organische, biodynamische boerderij van 1000 hectaren die ondertussen wereldfaam heeft verworven met haar buffelmozarella, black pudding en zelfs wijn. Had James nog geleefd, hij was zeker Fletcher's wijn gaan testen! 

Het lijkt allemaal een sprookje maar ook het gezin Scheckter bleef niet gespaard van peilloos verdriet. Dochter Ila moest een zware chirurgische ingreep ondergaan nadat een hersentumor was vastgesteld. Tijdens haar herstel, waarin zich epilepsie manifesteerde, raakte ze verslaafd aan de drugs die haar hielpen haar angst te overwinnen. In oktober 2019 overleed Ila, 21 jaar oud, aan een overdosis.

 

DE VERDWIJNINGEN

 

Tussen de proloog op pagina 7 en de epiloog op bladzijde 317 liggen 3 delen waarin we al dan niet kennismaken met verdwenen mensen en mensen die op het punt staan te verdwijnen. Mannen en vrouwen verdwijnen zonder dat er een logische uitleg voor te geven is, zomaar zonder reden, zonder een spoor na te laten, zodat de achterblijvers met een raadsel zitten opgescheept.

Wanneer twee inspecteurs van politie, Jos Daalder en ploeggenote Marjan De Munck opdagen aan de deur van Valère Vaerten, komt de laatste tot de vaststelling dat hij een bekende was van een verdwenen vrouw, Rina Torfs. Rina is een studiegenoot van Valère, maar verder kan hij zich geen enkele intimiteit voorstellen, enkel dat hartje in die boom in een Brussels bos. Rina’s tas werd door bouwvakkers gevonden en naar het politiekantoor gebracht.

In die tas zat een adressenboekje en enkele foto’s en naast Valères naam staan er nog twee adressen in van twee mensen die recentelijk verdwenen zijn. Ontvoering? Zelfmoord? Moord? De twee inspecteurs zijn de deur nog niet uit, of ‘Medusa’ Torfs ontbiedt Valère en geeft hem opdracht alles uit te zoeken, want die politieknoeiers brengen er waarschijnlijk toch niets van terecht. Valère die erg veel in nood aan centen zit, zegt niet neen tegen Medusa, maar ontdekt al snel dat ze een eigen agenda heeft en dat je niet erg slim moet zijn om te merken dat ze dodelijk gevaarlijk is. Valère  - niet eens toevallig een liefhebber van Spinoza - weet dat er altijd een verband bestaat tussen oorzaak en gevolg.

Bestaat het toeval? Natuurlijk niet, anders zou Patrick Conrad geen honderden pagina’s kunnen vullen met de smerigste details over een serie moorden. Hij ontdekt ook dat Rina zich afgaf met figuren uit het underground wereldje en het meest verborgen nachtleven. Neen Rina was geen doetje.

Als De Verdwijningen je eerste kennismaking is met de romans noirs van Patrick Conrad wees dan verwittigd, Patrick neemt geen blad voor de mond en kleedt de metropool Antwerpen van de jaren zeventig van vorige eeuw uit tot op het bot. Hoge en lage kringen, ze krijgen ervan langs. Als je daarvan houdt, blijf je aan de lippen van deze meesterverteller hangen.

Uitgeverij Vrijdag

Ft 21 x 14 cm. Dikte 2,9 cm. Gewicht 0,455 kg. 320 pag.

FELLOW WRITER OF 'ANARCHY IN THE UK'

 

DE UEFA HAD HET VOOR één KEER JUIST

Toen de UEFA Romelu Lukaku uitriep tot beste speler van de match Denemarken-België had ze het bij het rechte eind. De twee Belgische doelpunten werden ingeleid door God de Vader Lukaku en zijn zoon, de verlosser Kevin de Bruyne, mocht God de Vader zijn werk verder afmaken.

Voor mij moet Dries Mertens ELKE match van de Belgen spelen, kan die man voetballen zeg.

SLAAP

 

BEDENKING

 

WERELD BLOEDDONOR DAG

 

The Fearless Vampire Killers

INTERNATIONALE DAG VAN HET ALBINISME

 

Internationale Albinisme Awareness Day | Verenigde Naties (un.org)

KAMEHAMEHA I

 

https://nl.wikipedia.org/wiki/Kamehameha_I

https://www.beleven.org/feesten/maanden/juni_2021

WERELD ART NOUVEAU DAG

 

Sagrada Familia / Gaudi

Sinds 2013 is het jaarlijks op 10 juni 'Wereld Art Nouveau Dag' (World Art Nouveau Day). De datum van 10 juni is gekozen vanwege de sterfdag van Antoni Gaudí (1852 - 1926) en Ödön Lechner (1845 - 1914), twee vooraanstaande architecten van de kunststroming.

Een creatie van Ödön Lechner

WERELD OCEANEN DAG

 

INTERNATIONALE TOURETTEDAG

 

godverdomse klootzakken, vreselijke humo-lezers, miezerige journalisten die om den brode leugens blijven herhalen in hun schrijfsels, woke hier woke daar, faceboekers, twieteraars, aaseters, profiteurs die het land leegplunderen, pandemie, pandejef, pandefrank, liberale eigen belangers, eigen zak eerst, debiele het laatste nieuws lezers, de morgen heeft geen goud in de mond, de tijd zal het nooit leren, zwetsers met hoofdletters, omgekipte vuilnisbakken, belastingontduikers, luizenkoppen, rode duivels fans, linkse betweters...

THE LONGEST DAY

The Longest Day by Paul Anka - YouTube 

GEEN IoMTT

 

The Isle of Man Government has taken the decision, as a result of the ongoing global COVID-19 pandemic, to cancel the 2021 Isle of Man TT Races

Voor de tweede keer op rij zal dit jaar de IoMTT, de Isle of Man Tourist Trophy, niet doorgaan, courtesy of Covid-19. Terwijl dat op zich uiteraard zeer begrijpelijk is, is het voor de 49-jarige John McGuinness -met 23 overwinningen in de TT nog slechts een haarbreedte verwijderd van het absolute record van 26 overwinningen door de legendarische Joey Dunlop- een klein drama.

McGuinness, aka McPint en The Morecambe Missile, is een van de aardigste mensen, zoniet de alleraardigste, die er in de racerij van deze 21ste eeuw rondlopen. Een family man in hart en nieren, geboren en getogen in Morecambe in Lancashire, getrouwd met zijn jeugdliefde, van opleiding metselaar, uit noodzaak cockle picker, reed John zijn eerste race, een uithoudingsrace, in 1990. Het zou nog vele jaren duren alvorens hij een professionele motorracer zou kunnen worden, want hij legde zich toe op wegracen, de zijtak van de motorracerij die zich afspeelt op tijdelijk voor het verkeer gesloten openbare wegen. Wegracen is met grote voorsprong de gevaarlijkste discipline van alle gemotoriseerde sporten op twee of vier wielen. De gevaarlijkste en de absoluut slechtst betaalde discipline. Wegracers zijn een beetje als stripauteurs: ze doen het voor de eer, niet voor het geld. 

Het is 'm John evenmin om het record van zijn held Joey te doen. Op de vraag wat het evenaren van het record van de roemrijke Ulsterman voor hem zou betekenen, antwoordt John steevast dat hij het niet erg zou vinden het record te evenaren, maar het breken, daar denkt hij niet aan. "Couldn't go to Northern Ireland anymore. They'd have my kneecaps." John heeft een zeer Brits gevoel voor humor. En het enige wat hij wil is: racen!

De tijd schrijdt voort echter, en met iedere zucht verandert het levenslied. Voor de politiek correcte, door elf an' safety bezeten dictatortjes, is de IoMTT natuurlijk een aberratie, een smet op het blazoen van de Nieuwe Renaissance waarin ze de wereld hebben gestort. Twee afgelastingen op rij... Het gevaar is nu reëel geworden dat de IoMTT, het laatste bolwerk van de wegracerij, dezelfde weg zal opgaan als Zwarte Piet. 

En dat zou zeer, zeer jammer zijn. Vergeet de Lewis Hamiltons, Sebastian Vettels en Valentino Rossis van deze wereld. De motorracers between the hedges zijn de echte helden van de racerij. En de primus inter pares is McPint!