DE VERDWIJNINGEN

 

Tussen de proloog op pagina 7 en de epiloog op bladzijde 317 liggen 3 delen waarin we al dan niet kennismaken met verdwenen mensen en mensen die op het punt staan te verdwijnen. Mannen en vrouwen verdwijnen zonder dat er een logische uitleg voor te geven is, zomaar zonder reden, zonder een spoor na te laten, zodat de achterblijvers met een raadsel zitten opgescheept.

Wanneer twee inspecteurs van politie, Jos Daalder en ploeggenote Marjan De Munck opdagen aan de deur van Valère Vaerten, komt de laatste tot de vaststelling dat hij een bekende was van een verdwenen vrouw, Rina Torfs. Rina is een studiegenoot van Valère, maar verder kan hij zich geen enkele intimiteit voorstellen, enkel dat hartje in die boom in een Brussels bos. Rina’s tas werd door bouwvakkers gevonden en naar het politiekantoor gebracht.

In die tas zat een adressenboekje en enkele foto’s en naast Valères naam staan er nog twee adressen in van twee mensen die recentelijk verdwenen zijn. Ontvoering? Zelfmoord? Moord? De twee inspecteurs zijn de deur nog niet uit, of ‘Medusa’ Torfs ontbiedt Valère en geeft hem opdracht alles uit te zoeken, want die politieknoeiers brengen er waarschijnlijk toch niets van terecht. Valère die erg veel in nood aan centen zit, zegt niet neen tegen Medusa, maar ontdekt al snel dat ze een eigen agenda heeft en dat je niet erg slim moet zijn om te merken dat ze dodelijk gevaarlijk is. Valère  - niet eens toevallig een liefhebber van Spinoza - weet dat er altijd een verband bestaat tussen oorzaak en gevolg.

Bestaat het toeval? Natuurlijk niet, anders zou Patrick Conrad geen honderden pagina’s kunnen vullen met de smerigste details over een serie moorden. Hij ontdekt ook dat Rina zich afgaf met figuren uit het underground wereldje en het meest verborgen nachtleven. Neen Rina was geen doetje.

Als De Verdwijningen je eerste kennismaking is met de romans noirs van Patrick Conrad wees dan verwittigd, Patrick neemt geen blad voor de mond en kleedt de metropool Antwerpen van de jaren zeventig van vorige eeuw uit tot op het bot. Hoge en lage kringen, ze krijgen ervan langs. Als je daarvan houdt, blijf je aan de lippen van deze meesterverteller hangen.

Uitgeverij Vrijdag

Ft 21 x 14 cm. Dikte 2,9 cm. Gewicht 0,455 kg. 320 pag.