Toen ik gisteren op een bank in het centraal station gezeten de woordzoeker van Metro zat op te lossen, kreeg ik het gezelschap van enkele zestienjarigen die naast me kwamen zitten en werd al snel geconfronteerd met hun gebrek aan interesse voor onze taal. Een van hen had eveneens een metro meegenomen en begon mij te imiteren. "Wat ze allemaal vragen" zei hij, een tikkeltje uit zijn lood. - Hellebaard! - Dooraderd! - Marketeer! - Onbetamelijk! Ik weet niet eens wat daar staat.
Ik vroeg me af of ik nu moest ingrijpen, want je weet nooit. "- Troost je, je kunt niet alles weten," zei ik en terwijl haalde ik een klein gebonden boekje dat Paul Ibou me in 1993 had gegeven boven, daarin stonden dag per dag de verjaardagen van bekende en minder bekende mensen. "Ik blader regelmatig in dit boekje en kom dan ook regelmatig voor mij onbekende mensen tegen. Neem nu dag dag van vandaag 17 februari. Raf Vallone (1917)," zei ik en keek in acht vragende ogen. "Gene Pitney (1941) vervolgde ik en hetzelfde gebeurde. "Je verzint de namen," zei een van de vier. "Dat doe ik niet," zei ik. "Kijk hier staat Friedrich Alfred Krupp (1854)," ging ik verder en toonde het hem. "Hij is onder andere de man die aan de basis ligt van het Hiram Maxims machinegeweer en de U-Boot." "Lap, we zitten alweer in de oorlog," zei een van hen terwijl hij opstond. "Ik hoor precies mijn opa." Hij maakte een diepe buiging en zei: "bedankt voor uw wijsheid," lachte en liep weg gevold door de drie andere jongens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten