Pasen is een veranderlijk
feest, ofwel valt het in maart, ofwel in april, een beetje zoals het weer in
die maanden. Wordt het nu regen, hagel, sneeuw of zon?.
Henri-Floris hoorde meer
thuis in die maanden, maar dat wist zijn moeder nog niet toen ze hem op 6
oktober 1944 het leven schonk. Henri was onderhevig aan gemoedswisselingen,
soms wel meerdere per dag. Dat belette hem echter niet om de paus te worden van
de Vlaamse maniëristische, extatische, melancholische, intimistische en soms
morbide literaire stromingen.
Henri had zich de laatste jaren van zijn leven hoofdzakelijk teruggetrokken in zijn cockpit, met bureaustoel, computer en printer. Wanneer hij niet scheppend bezig was, las hij veel en zoals hij de detectiveromans van de talentvolle Nederlander Havank verslond (ik bezorgde hem wekelijks een aantal titels), leek het dat hij nog een essay in
petto had. Het heeft niet
mogen zijn.
Maar terug naar het begin,
naar april en naar Pasen. Het is dit jaar de eerste keer van de eeuw dat Pasen
op de negende april valt, en daarop heeft Henri-Floris in zijn graf gewacht op
zijn ten hemel opneming. Ik ga straks eens even kijken op het Schoonselhof.


Herinner je je nog het avontuur met zijn blauwe steen?
BeantwoordenVerwijderenVast en zeker!
BeantwoordenVerwijderenOp die foto was alles daar nog zeer netjes geordend.
BeantwoordenVerwijderen