Ontwaakt, verworpenen der aarde!
Ontwaakt, verdoemde in hongers sfeer!
Reedlijk willen stroomt over de aarde
En die stroom rijst al meer en meer.
Sterft, gij oude vormen en gedachten!
Slaafgeboornen, ontwaakt, ontwaakt!
De wereld steunt op nieuwe krachten,
Begeerte heeft ons aangeraakt!
refrein:
Makkers, ten laatste male,
Tot den strijd ons geschaard,
en D’Internationale
Zal morgen heersen op aard.
(Nederlandse bewerking van de Internationale door Henriette Roland Holst.)
Welke socialist kent deze woorden nog? In de tijd (1950) toen mijn vader de
kelder aan het witten was, werd er aangebeld en de beller drong er bij mijn pa op
aan of hij het werkje wilde stoppen omdat men op 1 mei NIET werkt. Toen zongen
ze nog met geheven vuist en uit volle borst dat de Internationale zou heersen
op aard. Toen blies de socialistische fanfare op 1 mei alle sossen en andere
mensen uit hun bed.
Wel die sossen zijn verdwenen, zijn verweekt. Ze durven
enkel nog, in een gezelschap van gelijken, hun mond opendoen. Die sossen verdwenen
uit onze buurt omdat er steeds meer buitenlanders kwamen wonen, dat was hun
iets teveel, en gingen op zoek naar onderdak in de volgens hen iets betere
wijken.
En nu is er een Conner, een Conner die in een fout
gezelschap zijn hart luchtte. Gaat hij veel stemmen verliezen? Neen, want het
grootste deel van die oude sossen zijn het volledig met hem eens. Die sossen,
houden niet van hypocrieten, maar van mensen die hun buik rechtuit spreken.


Ik vrees dat je geen rekening hebt gehouden met zijn seksuele geaardheid.
BeantwoordenVerwijderenIs hij er al uit welke geaardheid exact? Of gaat de opgelegde therapie ook daar duidelijkheid scheppen voor de oppersos?
VerwijderenZij is zigeunerkoningin
BeantwoordenVerwijderenZij heeft de trots van een vorstin
En toch zegt iedereen la Mamma
Zij is de moeder wijs en goed
Van kinderen met zigeunerbloed
Waar ook haar onderdanen zijn
Verstrooid als zand in de woestijn
Zij voelen hoe dat weet men niet
Het lijkt of men het voorziet
En de zigeunerkaravaan vertrekt
Komt overal vandaan naar la Mamma
Over de bergen, het ravijn
Zij moeten bij la Mamma zijn
Het wordt de laatste reis, la Mamma
En elke voerman maant tot spoed
Men weet, men voelt in elke stoet
En zacht weemoedig klinkt een lied
Van stil verdriet
Avé Maria, Avé Maria
La Mamma wacht dat voelt een kind
Ze gaan gedragen door de wind
Zo als het altijd is gegaan
Ze komen overal vandaan