“Van 1974 tot 1982 was cultuurhuis de King Kong een levendige plek in Antwerpen waar film, debat en activisme samenkwamen. Naast een breed spectrum van filmklassiekers en recente auteurscinema bood de King Kong ook een platform aan maatschappijkritische documentaires, feministische films, queer cinema en de revolutionaire ‘Third Cinema’. De programmatie werd gedragen door de vereniging De Andere Film (DAF), die films vertoonde die buiten het commerciële circuit vielen, vaak met inleidingen en debatten die de actualiteit en de ideologische onderstroom van de films uitdiepten.”
Dit alles staat te lezen op de website van Het MUHKA (Museum
van Hedendaagse Kunst) die hiermee de tentoonstelling The Geopolitics of Infastructure
– Hedendaagse perspectieven voorstelt en de gewone mens de stuipen op het
lijf jaagt. Ooit zei er iemand Intelligence is no wisdom en daar sta ik
volkomen achter. Wanneer je gaat denken dat jouw intelligentie de norm is maak
je wel een denkfout, how stupid can you be.
In het kader hiervan gaat ook de tentoonstelling “De King
Kong: tussen cinefilie (zoek dit woord tevergeefs in Van Dale – liefde voor
film) en links activisme” door. Dat men hiervoor de ouwe King Kong uit zijn
vermolmde archieven haalt om te bewijzen – laat ik het maar zo zeggen – dat de
ouwe King gewoon de eerste incarnatie was van bijvoorbeeld de Rote Armee Fraktion,
is dat voor mij een brug te ver. Met de De voor King Kong weten we dat er ooit
in de Antwerpse keizerstraat een cinema was die zichzelf op de borst klopte en
wilde bewijzen dat ze de waarheid/wijsheid in pacht hadden. Dat ze nooit de
werkers bereikten maakte hen triest, zo triest dat ze het hele zaakje in brand
staken, om toch maar een beetje aandacht te krijgen.
Het weze gezegd: een fictieve gorilla kun je niet tot leven brengen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten