"Op een dag vergat een schilder zijn zwarte verf en het impressionisme was geboren," zou Renoir ooit hebben gezegd. In ieder geval had hij gelijk. Dat kun je merken op de tentoonstelling-videoshow-licht en geluidservaring met gigantische projecties over Claude Monet, die zijn zwart thuis liet, maar pas vijftig jaar na zijn dood als impressionist werd beschouwd. In de verschillende periodes van zijn leven is voor mij zijn tijd in Engeland bijzonder en die leverde enkele meesterwerken op. Geen enkele Turner kan tippen aan de Houses of Parlement van Monet. Zijn madammen zijn meestal goedgeklede burgervrouwen, al dan niet mooi uitgedost. Monet was begeesterd (om maar eens een germanisme te gebruiken) door treinen, en dat hebben ze in deze tentoonstelling goed begrepen, de sjoeke trein dendert doorheen de zaal nadat hij monsterachtig voor je opdaagt. De vele vlinders die zijn tuin vruchtbaar hielden, fladderen door het decor en je hebt de neiging de vallende sneeuw van je schouders te vegen. Monet in de Carnotstraat (Antwerpen) is een ervaring.
*****************************************************
EN DIT MOET MAAR EENS WORDEN GEZEGD
De Londense club Tottenham Hotspurs noemt zich een voetbalclub. Wel tijdens de match voor de Europa-beker was het Manchester United dat voetbalde en de Spurs waren pottenstampende beenhouwers die het enkel maar voorzien hadden op de benen en voeten van de Manchesterspelers en erin slaagden de scheids te beïnvloeden zodat deze maar een overspel van zeven minuten toekende, terwijl de Spurs zeker een kwartier aan tijd rekken had gedaan. Dat de Spurs wonnen met 1-0 was niet hun eigen verdienste, dat moest Manchester met een own goal voor hen doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten