Dit weekend werden op Pomona Raceway in Californië de World Finals gereden, het laatste evenement in het Amerikaanse NHRA (National Hot Rod Association) dragraceseizoen. De vier belangrijkste titels -Top Fuel, Funny Car, ProStock en Prostock Motorcycle- zijn nog onbeslist, wat altijd bijdraagt tot de publieke belangstelling. Nochtans zullen veel petrol heads bij deze race willen aanwezig zijn om een heel andere reden, want hij wordt echt wel het Einde van een Tijdperk, zoals dat zo heerlijk bombastisch wordt genoemd. Brittany Force heeft namelijk besloten om er eind 2025, na dertien jaar competitie, een punt achter te zetten. Vermits een comeback van vader John hoe langer hoe onwaarschijnlijker wordt, zal 2026 vermoedelijk het eerste NHRA-seizoen in 46 jaar worden waar er geen enkele Force aan de start zal verschijnen.
Vader John begon zijn dragracercarrière in 1971 en sloot in 1978 aan bij NHRA. Hij won 16 kampioenschappen als rijder, allemaal in de Funny Car klasse, en 22 als teameigenaar van JFR, John Force Racing. De man is een duivels getalenteerde en moedige dragracer, een schilderachtige nutcase, een gehaaide zakenman, een levende legende.
Ook dochter Ashley waagde zich aan Funny Cars. In 2007 schreven John en Ashley geschiedenis toen zij de eerste vader-dochtercombinatie werden die rechtstreeks tegen elkaar uitkwamen. Ashley won de etappe met een topsnelheid van 510 km/u. Dat is wel degelijk vijfhonderdentien. Van stilstaande start tot finish, een kwart mijl (402 meter) verderop.
Sindsdien is de traditionele quarter mile raceafstand in de topklassen vervangen door 1000 voet (304 meter) om de snelheid enigszins te beperken. Niettemin staat het record momenteel op 552 km/u; recordhouder is… Brittany Force.
Stelt u zich voor: een Top Fuel of Funny Car dragster -met voorsprong de snelste klassen- staat stil aan de startlijn. Een Formule 1 wagen komt aan topsnelheid over die lijn op het exacte moment dat de dragster start. De dragster zal niettemin als eerste de “aankomst”, amper 304 meter verderop, bereiken. Laat dat even bezinken... Aan de start ondergaat de rijder 6G, als de remparachutes opengaan MIN 6G; 12G verschil over driehonderd meter. Gevechtspiloten met drukpakken kunnen gedurende 1 à 2 seconden 9G aan. Dat, jongens en meisjes, is dragracen.
Blast from the Past: John met echtgenote Laurie, dochters Ashley (met luipaardshirt), Brittany (met bloemenrokje) en Courtney (met tutu)
In 2008 stonden John en Ashley opnieuw tegenover mekaar, deze keer in de finale van de race in Atlanta. John was niet van plan om zijn dochter cadeautjes te geven want zelf had hij de kans om zijn duizendste etappeoverwinning te boeken. Ashley won van haar vader en werd daarmee de eerste vrouw die een Funny Car finale won. In de Top Fuel klasse was Shirley “Chacha” Muldowney haar in de jaren 70 al voorgegaan.
Eind 2011 zette Ashley een punt achter haar racecarrière maar in 2012 vervoegde zus Courtney haar vader in het team aan het stuur van een Funny Car. Courtney scoorde 13 overwinningen voor John Force Racing alvorens de fakkel over te dragen aan Brittany.
In tegenstelling tot de rest van de familie koos Brittany voor Top Fuel, niet voor Funny Car; ze vond het marginaal veiliger om de monsterachtige motor - de dingen ontwikkelen meer dan tienduizend pk- achter zich te hebben in plaats van voor zich.
Brittany werd de meest succesrijke van de zusjes Force. Ze won twee titels en zette een stuk of vier snelheidsrecords neer, waaronder, zoals gezegd, het huidige.
Een tijdperk word inderdaad afgesloten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten