De heerlijke dagen van toen, toen je nog geen 'juiste' partijkaart nodig had om bij de radio aan de slag te gaan.
Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.
Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.
De heerlijke dagen van toen, toen je nog geen 'juiste' partijkaart nodig had om bij de radio aan de slag te gaan.
https://www.inflandersfields.eu/2009/01/het-jaar-van-het-rund.html?m=1
Het jaar van het rund?
Beate meelopers van de
opmars van het Engels beweren en geloven dat het voor de geglobaliseerde
communicatie toch wel een grote sprong voorwaarts is, zo één gemeenschappelijke
tweede taal voor iedereen. Misschien, maar het brengt ook zijn eigen soort communicatieproblemen
met zich. Over het Chinese Nieuwjaar bijvoorbeeld.
Uit mijn kinderjaren herinner ik me een krantentitel over de
import van uitgelezen "ossen" voor de rasverbetering van inheemse
runderen. De brave pennenlikker had blijkbaar een bericht van een Engelstalig
persagentschap over "oxen" afgeschreven en min of meer vertaald.
"Oxen", dat zijn namelijk "runderen", een unisex term voor
de hele soort. Oxford of "Osvoorde" was ooit een
"runderwaadplaats", waar runderhoeders hun kudde naar de overkant
leidden; en zo'n kudde omvatte koeien en kalveren en stieren, en misschien ook
wel ossen, maar zeker niet uitsluitend. De term "ox" is dubbelzinnig,
want hij kan soms ook de verknipte stier aanduiden, maar het ondubbelzinnige en
specifieke Engelse woord voor de balloze stier is "bullock", of ook
"steer". Als woord gelijkend op en verwant met het Nederlandse
"stier" is dat laatste een zogenaamde "valse vriend", een
woord dat je op het verkeerde been zet, dat achter een gelijkend uitzicht een
verschillende betekenis verbergt. En die bedrieglijke gelijkenis geldt dus ook
voor het woordpaar "ox"/"os". "The Year of the
Ox" betekent niet wat je nu in veel Vlaamse kranten leest, maar wel
"het Jaar van het Rund". Nu de Chinezen de intrede van het Jaar van
het Rund vieren, kunnen we mensen die in een Rundjaar geboren zijn,
geruststellen: er mankeert hun niks.
Deze verwarring zou zich niet voordoen als men niet via
het Engels maar rechtstreeks uit het Chinees vertaalde. Het Chinese woord Niu
betekent gewoon Rund, zowel de stier (gongniu), de os (yangongniu) als de koe
(muniu). Volgens de recent overleden geleerde Chang Tsungtung komt het net als
de meeste Chinese veeteeltterminologie uit het Indo-Europees, namelijk via
archaïsch Chinees *ngiu uit het Indo-Europees *gwou, waaruit ons woord
"koe". Veeteelt was immers iets van de steppebarbaren, die melk
dronken, iets wat aan de Oost-Aziatische keukens totaal vreemd is. Wie zich
ooit aan macrobiotiek gewaagd heeft, zal ondervonden hebben hoe lastig het
aanvankelijk is, om radicaal van kaas en yoghurt afstand te doen.
Omdat astrologiegelovigen vaak nogal gevoelerig zijn,
sloven ze zich uit om "inclusieve" en niet-kwetsende vertalingen van
de Chinese naam van de Dierenriemtekens te bedenken. In Franse boeken wordt
Zhu, "varken", daarom doorgaans vertaald als Sanglier,
"everzwijn" (in het Chinees echter Yezhu), dat schijnt minder cru te
zijn. Ach ach, niet flauw doen, als geboortige van het jaar in kwestie durf ik
me gerust een Varken noemen; en fier het te zijn. Voor het huidige jaar
probeert men die onaangename term "Os" te ontvluchten door er
"Buffel" van te maken, maar dat zou dan Yeniu zijn, of Shuiniu voor
de waterbuffel. Het is echter beter om de foute vertaling van Niu gewoon door
de juiste te vervangen, namelijk Rund, een heel brede inclusieve term. Kom er
gewoon eerlijk voor uit: "Ik ben een Rund."
Het dichtst dat ik ooit bij James Dean kwam, was op de
dag dat ik Samuel Fuller ontmoette – ik gaf enkele boeken van hem uit – die een
film maakte met de ‘uncredited’ James. Fuller vertelde me dat hij James had
aangeworven als extra voor Fixed Bajonets,
wat inhield dat James geen sprekende rol had en dus ook, althans volgens de
vakbond, niet eens acteur kon worden genoemd, ondanks enkele bijrolletjes in
tv-series. Een regieassistente kreeg het echter erg vlaggen van de mooie James
en drong er bij Sam op aan hem toch enkele woorden te laten zeggen. Wat
gebeurde en plotseling was James van extra naar acteur overgegaan.
![]() |
James Dean in Fixed Bajonets (1951) |
![]() |
Plummer als King Lear op Stratford theater Festival 2002 |
De filmdienst van de VRT mist gewoon FilmWard, dat werd erg duidelijk bij het overlijdensbericht van Christopher Plummer. Plummer werd daar weggezet als de goeie baron von Trapp, die met een beetje gitaarspel zijn kinderen Edelweiss aanleerde. Maar Plummer die maar liefst 217 films (tv-films inbegrepen) op zijn conto had, was meer dan dat. Hoeveel keer heb je onbewust naar zijn stem geluisterd toen hij de verhaalstem was die je naar de beelden deed kijken. George Clooney haalde Plummer voor zijn Syriana; Oliver Stone maakte van Plummer zijn Aristoteles in Alexander; Ron Howard wist Plummers kwaliteiten te waarderen in A Beautiful Mind; Michael Mann zette hem naast Pacino en Washington in The Insider; Terry Gilliam haalde hem in zijn gekke wereld in Twelve Monkeys; in de schitterende Stephen King verfilming Dolores Claiborne lost hij de zaak op; Sergey Bondarchuk zette hem naast Rod Steiger (Napoleon) en Orson Welles (Lodewijk de Achttiende) als Duke of Wellington.
Ward Verrycken, ze missen je op de VRT-nieuwsdienst!
Deze zaterdagochtend kwam ik tot de vaststelling dat
de niet-verkozen minister van volksgezondheid Franck Vandenbroucke alle eer
aandeed aan zijn katholieke achtergrond, toen ik hem zijn zoveelste herhaling
op een jezuïeten-manier hoorde verkondigen. Hij leek wel een prof die iedere
keer dezelfde les herhaalt, net alsof zijn studenten hardleers zijn.
De welbespraaktheid van de niet-verkozen minister van
Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden staat in schril contrast tot die van
voornoemde grijze excellentie, maar… ik kan me vergissen wat haar doel betreft,
mij lijkt ze eerder op een vrouw die zich uiteindelijk een machtspositie heeft
verworven, en dat zullen we weten!
Toen ik vorige week naar University Challenge (BBC) met presentator Jeremy Paxman zat te kijken, keek ik even verbaasd op. Paxman liet de intro horen van Wake-up little Susie met de vraag wie dit zong. Ik weet dat er enkele versies van deze song bestaan, maar niets gaat er boven The Everly Brothers, waarvan ik dacht dat die wereldberoemd waren. Maar neen hoor, onbekend bij alle kandidaten. Paxman liet er nog drie vragen over vertolkers van die dagen op volgen, alles bleef stil bij de quizkandidaten. Van voor mijn tijd, zullen ze wel gedacht hebben, wat bij quizmasters Alexander Armstrong en Richard Osman van Pointless (BBC)
waarschijnlijk
verontwaardiging zou hebben opgewekt. Soms vraag je je wel eens af of 20jarigen
ooit de moeite hebben gedaan om zich in de wereld van hun ouders en grootouders
te verdiepen, terwijl ze van hen toch verwachten dat zij wel interesse hebben
voor hun tijd.
Ik
weet in ieder geval wel dat een interesse in wat soms trivia wordt genoemd, je
leven kan verrijken. Toen ik Casino Royale
met David Niven als James Bond zag en in zijn parktuin enkele leeuwen zag
ronddartelen begeleid door de muziek van Born
Free, was ik ongeveer de enige die hardop lachte. Toen ik een film met Paul
Meurisse zag, waarbij hij in de gevangenis was opgesloten, was ik de enige die
lachte toen in een verzoekprogramma voor gevangenen Don’t Fence Me In van Bing Crosby voor hem werd gespeeld. Toen ik
in Pulpfiction een ober zag rondlopen
die Buddy Holly heette die aan ene Peggy Sue ging vragen wat ze wilde drinken,
was ik zo ongeveer de enige die lachte. Natuurlijk weten zij die deze zaken
niet wisten of weten niet wat ze missen. Zo kreeg Conner Rousseu 10 schotels op
zijn bord waarvan hij er volgens mij 2 kende, ook van die tien bekende
schilderingen die hij kreeg voorgeschoteld wist hij er maar enkele.
Maar
nu terug naar Jeremy Paxman. Vandaag 62 jaar
(3 februari 1959) geleden stierven Buddy Holly (7 september 1936),
Ritchie Valens (13 mei 1941) en The Big Bopper (24 okober 1930) in de
vliegtuigcrash die Don McLean in zijn American
Pie ‘The Day the music died’ noemde. Zouden ze het geweten hebben die
universitairen? Ik betwijfel het. Buddy Holly zong Peggy Sue en It’s so easy
(twee waarvan hij medeauteur is) naar de top, net zoals It doesn’t matter anymore (geschreven door Paul Anka toen hij in
1957 samen met Buddy on tour was in Australië). Ritchie schreef het
onvergetelijke Donna wat zowat door
iedereen gekend is en wie hupte niet rond op de beste adaptatie van een
folksong ooit La Bamba? En wat schonk
The Big Bopper ons als auteur denk je, twee wereldsuccessen, Running Bear en Chantilly Lace! En wat
gebeurde er met Waylon Jennings op die verschrikkelijke dag in 1959? Hij stond
zijn plaats in het ongeluksvliegtuig vrijwillig af aan The Big Bopper. Hoe kwam
Jennings daar? Hij was toen namelijk de drummer die bij Buddy Holly speelde.
Jennings zou later een van de belangrijkste vertegenwoordigers worden van de
outlaw-country en maakte deel uit van The Highwaymen (samen met Johnny Cash,
Kris Kristofferson en Willie Nelson). Tot zover…
Oh
ja, Guy tot mijn spijt moet ik je vertellen dat Trump niet naar Werchter komt.
Begeleidende
muziek:
Wake
Up Little Susie
Everly Brothers - Wake Up Little Susie - YouTube
Running Bear
Johnny Preston "Running Bear" - YouTube
Chantilly Lace
Jerry Lee Lewis - Chantilly Lace - YouTube
Alle redenen zijn goed
om er een pannenkoekenfeest van te maken
Presentatie van Christus in de
Tempel (Maria Lichtmis): 2 februari 2021 (beleven.org)
Presentatie
van Christus in de Tempel (Maria Lichtmis)
Ieder jaar op 2 februari, veertig dagen
na Kerstmis. Bij de 'Presentatie van Christus in de
Tempel' herdenken de orthodoxen en rooms-katholieken dat Maria, de moeder van
Jezus, naar de tempel ging voor het verplichte offer na de geboorte van haar
zoon. In het oude Israël was het gebruik dat moeders zich in de tempel
zuiverden, veertig dagen na de geboorte van hun kind. Ze offerden bij deze
gelegenheid een lam en twee duiven.
Voor de kalenderhervorming van 1969 heette het feest in katholieke kring: Maria
Lichtmis (ook Candlemas').
Maria Lichtmis of kortweg Lichtmis is een christelijk feest dat op 2 februari
gevierd wordt. Het is de herdenking van de Opdracht van de Heer in de Tempel en
het zuiveringsoffer dat Maria veertig dagen na de geboorte van Jezus volgens de
Joodse wet (zoals beschreven in Leviticus, hoofdstuk 12) moest brengen; vandaar
de Latijnse naam Purificatio Mariae. Het is de laatste feestdag waarvan de
datum verbonden is aan die van Kerstmis.
In de Oosterse kerken wordt het feest zoals alle feesten dertien dagen later
gevierd, dus op 15 februari.
Gebruiken
Op Maria Lichtmis worden traditioneel kaarsen gewijd en een kaarsenprocessie
gehouden vóór de mis; vandaar de naam lichtmis. In veel talen verwijst de naam
van het feest rechtstreeks naar kaarsen: (Zweeds: Kyndelmisse, Frans:
Chandeleur).
Het is tevens de traditie dat er op Maria Lichtmis pannenkoeken gegeten worden.
Dit wordt uitgedrukt in het gezegde: Er is geen vrouwtje nog zo arm, of ze
maakt haar pannetje warm, al heeft het woord 'pannetje' in het oud Nederlands
taalgebruik ook nog een seksuele bijbetekenis.
OM HET EENS OVER EEN ANDERE GODSDIENST TE HEBBEN, DIE WELKE
DE VERLICHTING HEEFT OVERLEEFD.
Women
Leaving Islam,
a new CEMB film, will premiere on 1 February at 6pm UK time as a challenge
to #WorldHijabDay and religious modesty rules. You can watch the film here.
https://www.youtube.com/watch?v=ojpGBz9OxPM&feature=youtu.be
In this
powerful film, six ex-Muslim women activists share their moving stories of
growing up in Muslim families and Muslim-majority countries and the violence,
loss and shunning they faced because of their apostasy.
The
women talk about everything from tearing their hijab on door handles as a
child, wearing a burkini on a beach in Italy, wanting to scream their atheism
in Mecca during Hajj, losing custody of a child after a husband’s accusations
of blasphemy, reporting a violent fundamentalist father, forging a male
guardian’s signature in order to flee their country and being shunned for
defending gay rights…
Despite
the risks, the women speak of hope, happiness and freedom from Islam and the
hijab.
Gisteren op het WK heren onder 23 zagen we de onverkwikkelijke vertoning van Toon Vandebosch (Belg) die de hele tijd in het wiel van Timo Kielich (Belg) bleef peddelen. Op iedere vraag van Timo om het even van hem over te nemen, schudde hij neen met het hoofd. Voor Toon Vandebosch was de jacht op Pim Ronhaar not done, reed daar immers niet een ploegmaat waarmee hij het hele jaar optrekt. Als je voor je land rijdt dan moeten ploegbelangen op de tweede plaats komen, zeg ik maar. Het volgende EK en WK moet de bondscoach die Vandebosch maar thuislaten.
In het zondagochtend radioprogramma De Toestand is hopeloos kwamen enkele columnschrijvers/sters aan bod. Onder hen Lulu Wang en Ruth Joos. Deze laatste slaagde erin om me te verwonderen. Ze sprak haar cursiefje klaar en duidelijk in, nam de tijd en ieder woord was verstaanbaar, Dit in tegenstelling met de rest van de week, waarin ze haar teksten afratelt met een slaapkamerstem en dit tegen een onverantwoorde snelheid, alsof ze haast heeft. Was het cursiefje misschien een bijverdienste die per seconde radiotijd werd betaald?
BERCEUSE
Slaap slaap zoet Bébé Cadum
dan krijg je morgen sen sen gum
plum plum pudding
plum plum
De koning van de Kongo
draagt een ster op zijn sjako
zijn maarschalk is een orang-oetang
zijn scepter is een pisang
de koning kreeg een zonnesteek
werd zwart van binnen van buiten bleek
Pirrewirrewirrewit
naar Egypte deed Jesuke ezeltje zit
Een mannetje met een ster op een staak
steekt lichtjes op in ’t land van de vaak
Plum
pang
do
Susie Kongo
do
Wanneer ik de MIS NIETS VAN 2021/Kalender van LIBELLE
doorblader, kom ik daar allerlei onbenulligheden tegen. Op 21 januari had je
bijvoorbeeld ‘Wereld Knuffeldag’; op 12 maart is het ‘Pyjamadag van Bednet’; op
21 april is er ‘Buitenspeeldag’. Soit, naast allerlei nuttige info dus ook heel
wat ballast. Natuurlijk heb je de kerkelijke (christelijke) feestdagen en je
kunt ook begrip opbrengen voor de islamitische feestdagen en dan heeft men
gewoon de belangrijke joodse feest- en treurdagen ‘VERGETEN’. Waar is
bijvoorbeeld Grote Verzoendag – die ik zeer hoogschat – en dan ook vooral Holocaust
dag (27 januari).
VERGETEN? Die wandaden kan men en mag men niet
VERGETEN! Of bestaat er de angst dat men die 1% van islamitische lezers voor
het hoofd zal stoten, geef daar maar eens een eerlijk antwoord op.
Voor wanneer is het dat de christelijke dagen verdwijnen?
Biden Puts Anti-Israel BDS Activist in Charge of NSC Intel | Frontpagemag
Maar in Kapelle-op-den-bos gebeurt het!
De manier waarop de
wereld reageert op een belachelijk fait divers blijft me verbijsteren. Het
enige wat de media nog kunnen is van elke mug een kudde olifanten maken. Als
oude(re) man denk ik met een grijnslach op m'n gezicht terug aan de bouw van de
Berlijnse muur, aan de Cubaanse rakettencrisis, aan de zeer vreemde moord op
een zittende president van de Verenigde Staten, aan de Russische inval in
Tsjecho-Slowakije en Afghanistan, aan de Zesdaagse Oorlog... Mijn God, de pc main stream media van vandaag en hun hersenloze kudde volgelingen
zouden krijsend door de straten hollen, op zoek naar een Veilige Plek!
HAHAHAAAH! Laat me toch niet lachen, allez kom.
Zoals
bij iedereen wel bekend is, is godsdienst niet echt mijn ding. Ik stel de
fanatieke bedienaars ervan op één lijn met de ergste misdadigers. Wat er mij
echter niet zal toe leiden dat ik hen lichamelijk kwaad wil doen. Maar wat mij
wel ontroert is de muziek die vooral door de christelijke godsdienstbeoefenaars
is voortgebracht en indertijd zelfs gedeeltelijk door de kerk werd gesponsord.
In ieder geval hoort men ze steeds minder. Toen ik deze week over de Antwerpse
grote markt liep klonk me alleen maar Engelse kitscherige troep in de oren. Om
het met Stafke Fabri te zeggen in mijn thuistaal:
as ek spreek
van de verlosser
vraagd m'ne
zöng: is da nen bokser
dad is karsmis
in de modernen tijd
ja dad is
karsmis in de modernen tijd
En dat is wat er aan de hand is op de
Vlaamse televisie. Ergens een goedkope mis opgevist die men dan uitzendt met overgesproken simultane vertaling.
![]() |
| Rolando Villazón & Xavier d Maistre |
Dus even de kerstsfeer ophalen bij de ZDF
waar Carmen Nebel (64 jaar, 1,65m) om 20.15 in haar programma ‘Heiligenabend
mit Carmen Nebel’ een aantal gasten in de studio heeft die nog weten wat kerstliederen
zijn, zelfs diegene die ik me herinner van vroeger. Ster van de avond was voor
mij de Mexicaanse tenor Rolando Villazón die zich liet begeleiden door de
wereldvermaarde harpenist Xavier de Maistre. Er was ook de mooie uitvoering van
‘Carol of the Drum’ – ook gekend als ‘The Little Drummer Boy’ – geschreven in
1941 door de Amerikaanse Katherine Kennicott Davis en dat ten gehore werd
gebracht door een koortje van 10 tenors. Mireille Mathieu probeerde reikhalzend het ‘Ave Maria’ te brengen, maar het gelukte haar niet echt.
Dit werd om 22.30 op diezelfde ZDF gevolgd
door ‘Weihnachten mit Jonas Kaufmann’. De tenor was in de kapel waar in 1818
voor het eerst ‘Stille Nacht, heilige Nacht’ werd uitgevoerd. Hij zong de
klassieke kerstliederen en de twee in het dialect van de
Alpen waren uitschieters. Wanneer hij zich echter aan de kitscherige
Amerikaanse kerstsongs waagde, bleek dat ook al zingend verkeerde klemtonen
kunnen worden gelegd. Het heiligschennends waren de Jinglebells terwijl hij aan het geboortehuis van Mozart passeerde.
Dan maar over naar France 2 waar om 23.35 ‘Le concert de Noël de Notre-Dame’ aanving. Ik was iets te vroeg en zag nog
net het einde van het vorige programma. Daarin werd bij de bevrijding van
Parijs vanuit de Notre-Dame geschoten op een menigte die achter generaal De
Gaulle op weg was naar de kerk, maar de generaal stapte stoïcijns verder.
The Dodo used
to walk around
And take the sun and air
The sun yet warms his native ground -
The Dodo is not there!
In Memory of our friend John Riedijk
Still missed
Poem by Hilaire Belloc
Met de belofte dat hij de villa op de berg zal
onderhouden en het nodige zal doen om de overwoekerde tuin weer aantrekkelijk te
maken, kon Dodge zijn familie er onderbrengen, hij wordt er housesitter om het
in schoon Vlaemsch te zeggen.
Diezelfde Dodge publiceerde in 1949 The Crazy Glasspecker. De glasspecker
waar Dodge naar verwijst is een kleine vogel die een beetje lijkt op een Harpo
Marx met vleugels en die iedere dag, van zonsopgang tot –ondergang, zich een
weg probeert te pikken doorheen het glas van het onderkomen van de Dodges in
Arequipa (Peru).
In een nieuwe Netflix-serie met de naam Man vs Bee zal Rowan Atkinson de hoofdrol vertolken, waarbij hij als housesitter oppast op een luxevilla en daarbij wordt lastiggevallen door een volhardende bij. Rowan zou een van de bedenkers van het verhaal zijn. Nou ja…
Ja, Indycar is abuzz met de terugkeer van the chubby little guy, zoals Montoya wel eens genoemd wordt.
Hij is een fantastische coureur en een man die zich geen reet aantrekt van politieke correctheid en dergelijke onzin -als het hem niet aanstaat, zal dat geweten zijn- maar ik weet niet of dit het team is dat hem aan een derde zege kan helpen. Strikt genomen heeft McLaren as such er niets mee te maken. Indycar is qua chassis een : alle auto's zijn Dallara's (model DW -voor Dan Wheldon-12); iedereen gebruikt dezelfde banden en brandstof en er is keuze uit twee motoren, Honda en Chevrolet.
Alles zit 'm dus bij wijze van spreken in de chauffeur en in de voorbereiding van de auto op de race.
Qua chauffeur ga je niet veel beter vinden als Montoya en Sam Schmidt's team is een degelijk team. Het is echter geen Penske, Ganassi of Andretti. Simon Pagenaud en James Hinchcliffe hebben onder hun twee een half dozijn races gewonnen maar in Indianapolis is Schmidt Peterson nooit verder geraakt dan een pole position, Alex Tagliani een jaar of tien geleden. De laatste overwinning van het team is ook alweer een paar jaar geleden. Sinds Schmidt Peterson begin dit seizoen van naam is veranderd en Arrows McLaren is geworden, is het slim pickings geweest. Ze zijn ook zo stom geweest om de ervaren rot Hinchcliffe buiten te winkelen en te vervangen door een paar rookies. Geen wonder dat ze Montoya willen.
In Indianapolis is trouwens alles mogelijk. In het jaar van de honderdste verjaardag van de race, 2011, reed zelfs de Belg Bertrand Baguette aan de leiding op enkele ronden van het einde, nadat hij Danica Patrick was voorbijgegaan... Toen Bertrand moest gaan tanken kwam de rookie J.R. Hildebrand aan de leiding. Die slaagde erin te crashen in de laatste bocht van de laatste ronde en de zege ging naar Dan Wheldon, zijn tweede overwinning in de 500. Later in dat jaar kwam Wheldon om het leven op de Las Vegas Motor Speedway. Omdat Dan de nieuwe Dallara, model 12, had ontwikkeld, werd de auto officieel Dallara DW-12 gedoopt.
Dit jaar is de race voor
de tweede keer gewonnen door de zeer sympathieke brokkenpiloot Takuma Sato, die
uitkomt voor het team van oud-winnaar Bobby Rahal en tv-mens David Letterman.
Aan de hele fanatieke Hamilton fankliek die maar niet wil gezegd hebben dat het de auto is die hun lieveling vijf of zes wereldtitels heeft bezorgd, niet zijn eigen uitzonderlijke talent: kijk wat de zo-goed-als-rookie George Russell doet in zijn allereerste race met Hamilton's auto. Hij kwalificeert zich tweede (na de andere Mercedes, met een F1-veteraan van negen seizoenen en 155 wedstrijden aan het stuur...) en wint ei zo na de race.
Ik denk dat Mercedes
moedwillig een handje heeft toegestoken om dat te beletten, eerlijk gezegd.
Voor een team dat altijd zo ligt te stoefen over zijn
"professionalisme", is de foute bandenwissel echt te onnozel om los
te lopen. Als Russell de race had gewonnen, waar het op het moment van de
bandenwissel aardig naar uitzag, zou dat maar al te duidelijk hebben gemaakt
wat een nietsbetekenend circus de F1, de gewaande top van de
autosport-ziggoerat, is geworden.
https://racer.com/2020/12/06/russell-feels-robbed-of-win-twice-but-escapes-disqualification/
Mensen die geïnteresseerd zijn in autoracen raad ik Indycar aan, of rally, of de Isle of Man TT, of desnoods stadium super trucks of, waarom niet, diecast racing. F1 is bezigheidstherapie geworden voor superrijke, rotverwende mietjes.
° Toen ik deze ochtend niks in mijn pantoffel vond, vertelde mijn echtgenote me dat Sinterklaas waarschijnlijk mijn briefje niet gelezen had. Ik denk echter dat het veel erger is, Sinterklaas heeft Alzheimer volgens mij.
Nu Lewis Hamilton zich SIR mag noemen, stelt een groot gedeelte van de wereldbevolking zich de vraag WAAROM?
Misschien heeft al dat knielen geholpen en heeft de Britse koningin dat als een knieval beschouwd, wie zal het weten?
Lewis, een ridder gedraagt zich niet zo arrogant als jij!
Ik heb net de cover aangekregen van de Portugese (Braziliaanse) vertaling van mijn Amerikaanse verhalenbundel "Heart Fever". Ik keek eerst verrast op: in tegenstelling tot de eerder melancholische covers van de Spaanse, Italiaanse en Duitse vertalingen gaat het voor Coração Febril om een kleurrijk, haast sprookjesachtig tafereel. Ik vroeg naar de reden en was opnieuw verrast toen ik het antwoord kreeg dat de covertekening gebaseerd is op een van de schilderijen van het personage Serge Butoyara in het verhaal Paint it, Black uit de bundel. Serge is een talentrijke halfbloed Tutsi met een traumatisch verleden die in Brussel woont en zich gespecialiseerd heeft in vervalsingen die door de kunstmaffia voor veel geld verkocht worden. Serge haat zijn vervalsingen omdat hij naam wil maken als schilder. Af en toe, meestal met een hoop drugs in zijn lijf, schildert hij zijn eigen visioenen die draaien om een sprookjesachtige, haast kinderlijke interpretatie van het bergachtige landschap van zijn geboorteland Rwanda waar hij als kind getuige was van vreselijke taferelen tijdens de Rwandese genocide. Zijn jeugdtrauma's, drugsverslaving en creatieve frustraties leiden naar zijn ondergang;
Zo zie je maar: een auteur kent niet altijd de
kleinste details van zijn eigen verhalen. En ik
was toch broodnuchter toen ik ze schreef.
Dat vraagt The Donald zich nog alle dagen af.