154.000?

Als ik een vraagteken zet achter die 154.000 bezoekers van de Antwerpse Boekenbeurs heeft dat ? een betekenis, het betekent dat ik

André Vandorpe

twijfel aan de eerlijkheid van André Vandorpe, de directeur van boek.be. Deze ex-directeur vorming bij het ABVV-Metaal heeft het natuurlijk niet gemakkelijk, je moest maar even rondtoeren in de zalen van de boekenbeurs om enkele afwezige uitgevers en boekhandels te noteren, en daar bovenop konden er heel wat ingekrompen stands bij de wel deelnemende uitgevers worden opgemerkt.
Als je in het door KNACK gesponsorde grondplan van de beurs leest: "Nieuw zijn ook de drie podia op de beursvloer en twee vernieuwde podia op de boekenverdieping",
is dat een positieve voorstelling van zaken, maar het duidt wel op een gebrek aan belangstelling vanuit de boekenwereld, en de open gebleven plaats moest natuurlijk worden ingevuld. Daarbij was het ROOD PODIUM zo hinderlijk als de pest en kon je elkaar in de nabije standen soms nauwelijks verstaan.
Als liefhebber van Cécémel was ik natuurlijk blij dat ik mijn dagelijkse koude choco kon gebruiken, eerlijk is eerlijk. De stand van Beemster kon je ook niet zomaar aan voorbijlopen, en je moest je niet vergissen bij Confituur want dat is een verzameling van Vlaamse zelfstandige boekhandels. En de BZN heeft waarschijnlijk wel zijn nut, maar hoorde die daar wel? Ze stonden wel op een plek waar geen zinnig mens die in het boekenvak staat, graag wil staan (dat is 3 maal staan!). Dat de stand van de Nederlandse Taalunie in hoofdzaak bevolkt was met boven-moerdijks pratende Nederlanders moest je in koop nemen, want twee op de drie van de medewerkers zijn inderdaad Nederlanders, volgens het taalunieverdrag.

Sinds Bert Anciaux de strip als een volwaardig soort boek (h)erkende in zijn toespraak voor de verzamelde stripliefhebbers in Turnhout, dit ter gelegenheid van de uitreiking aan Marvano (Mark Vanoppen) van de Bronzen Adhemar, gaat het met de waardering voor dit soms erg kunstige zijpad van het boek iets beter. Maar de nogal hinderlijke rijen stripliefhebbers op jacht naar een originele tekening in hun album(s) hielden regelmatig het voetgangersverkeer op (hiermee wordt een deel van de bezoekers bedoeld, die liever 9 € betalen om in de snikhete boekenbeurs te wandelen dan buiten van de zon te genieten), en hoe glorieus de uitgevers van Pascale Naessens en Jeroen Meus ook kunnen opgeven over hun beider succes, de verdomd lange rijen mensen die stonden aan te

Jeroen Brouwers in 2010

schuiven deden soms vermoeden dat alles weer terug op de bon was. Minder hinderlijk waren de rijen voor jeugdauteurs Marc de Bel (jaja, nog steeds), Luc Descamps (vooral als Timo Descamps erbij was), Dirk Bracke en de steeds vriendelijke en beminnelijke Carl 

De nieuwste Cneut

Cneut die dit jaar weer een meesterwerkje afleverde. Bij deze laatsten hoort ook Mark Tijsmans, die ik nog nooit kwaad had gezien, maar op de laatste dag van de boekenbeurs was zijn laatste boek niet meer te krijgen op de beurs en je zou toch voor minder razend worden, ja toch? Ook Stan Lauryssens had niet veel te signeren nu zijn Schoenaerts afwezig was. En voor een keer dat Stan niet heeft gelogen, de naaktloperij van Schoenaerts was een bekend Antwerps fenomeen, en ik heb het ook nog gehoord uit de mond van de voormalige Antwerpse burgemeester, Bob Cools, die jarenlang Schoenaerts de hand boven het hoofd hield. Naast Stan zag Aspe (soms met Flack) weer honderdtallen van zijn boeken over de toog gaan.
Jeroen Brouwers die zijn nieuwste signeerde, gezeten op zijn lage stoeltje, aan de stand van

VBK, verdween in de massa die voor Dimitri Verhulst stond aan te schuiven, terwijl de belangstelling voor Brusselmans lijkt te tanen, maar zijn laatste boek is ook maar zeik.

Maar eerlijk gezegd veel literatuur was er niet te zien, misschien moeten ze het eens uitproberen: een zaal voor proza, daarin inbegrepen de literatuur, thrillers, misdaadverhalen, romans en dan in willekeurige volgorde: een zaal voor kinder- en jeugdboeken (strips voor kinderen inbegrepen), een zaal voor alle educatieve uitgaven en de grootste zaal voor de massa aan kookboeken, je krijgt in je hele leven niet de tijd om die allemaal te doorbladeren, of je moest nooit iets eten en aan het eind sterven aan ondervoeding met nog een stapeltje kookboeken naast je bed.