* Met Dode honden bijten niet schreef, Jonathan Sonnst (Geert Den Haerynck) het vervolg op Heden rood, morgen dood (zie deze blog 2 december 2013) en ik heb hem dus niet laten liggen. Als deze Erika Steen misdaadroman zo sterk is als nummer een, weet ik dat ik enkele leuke avonden voor de boeg heb.
* Toen Frank Albers in 1980 debuteerde bij mijn uitgeverij met de dichtbundel Broedgebied wist ik en anderen nog niet zeker of er wel proza in hem zat, maar al in 1982 was hij daar met Angst van een sneeuwman, wat hijzelf een novelle noemt, maar ik een kleine roman. Volgden enkele dichtbundels, vertalingen en een reisverslag door Amerika in de sporen van Jack Kerouac. Dit jaar verscheen dan zijn tweede roman, Caravantis, maar liefst 398 pagina's, ik begin er nog niet aan, want Nadine heeft er beslag op gelegd.
Zwarte Panter het boek Souvenirs van Lucienne Stassaert voorgesteld door Ingrid vander Veken. Na zoveel loftuitingen kon ik
![]() |
| Lucienne Stassaert signeert |
* Toen ik de Amerikaanse film The Lightship (1985) zag, wist ik nog niet wie Siegfried Lenz was. Ik leerde hem pas kennen toen ik vorig jaar bij de Antwerpse boekhandel 't Stad Leest het boekje Een minuut stilte op de kop tikte, ik kon voor die 4,95 € toch niet gezien
![]() |
| Siegfried Lenz |
* Bij de voorstelling van Schoenaerts van Stan Lauryssens zei Henri-Floris Jespers me dat ik

me zeker Dansen op een vulkaan: Victor J. Brunclair schrijver in een bewogen tijd moest aanschaffen. Wat ik ook deed. Op de tram naar huis begon ik erin te lezen en werd al dadelijk gegrepen door het prachtig taalgebruik, de geschiedenis van mijn stad, mijn wijk (Seefhoek) zelfs. De auteur Dieter Vandenbroucke heeft met letters een palet geschilderd waar vele schilders een puntje aan kunnen zuigen. Ik leef nu in tweestrijd, moet ik de kanjer over Brunclair laten wachten voor Souvenirs van Lucienne, ik weet het nog steeds niet, terwijl ik dit schrijf.




Geen opmerkingen:
Een reactie posten