Dit weekend hult geheel Nederland zich in het oranje en zal er naar schatting 70.000 man afzakken naar het seaside resort Zandvoort, alwaar, voor het eerst sinds 1985, nog eens een Grand Prix van Nederland zal worden verreden. Dat heeft uiteraard alles te maken met "onze Max", het zoontje van "Jos the Boss" Verstappen en één van de Hasseltse Kumpen-deernen, ik geloof Sophie maar ik wil er vanaf zijn.
Weinig mensen weten dit, maar de allereerste Grand Prix van
Nederland, van uit een tijd toen er nog geen WK F1 bestond, 1948, werd gewonnen
door een Siamese prins met de ronkende naam Birabongse Bhanudej Bhanubandh.
Voor het gemak noemde iedereen 'm gewoon Bira.
Bira, geboren in 1914, was de zoon van koning Mongkut, aka Rama
IV. In de jaren 30 ging prins Bira beeldende kunst studeren in Londen (hij was
een niet onverdienstelijke beeldhouwer) en raakte verslingerd aan snelle
vrouwen en snelle auto's. In 1935 begon hij zijn carrière als autocoureur; het
was de tijd van de dominantie in de racerij door Mercedes en Auto Union, beide
gul betoelaagd door het naziregime.
Omdat zijne koninklijke hoogheid Birabongse een gat in zijn hand
had van hier tot in Bangkok, werd hij "gemanaged" door zijn neef,
prins Chula Chakrabongse. Geld was geen hinderpaal en dus racete Bira met
topmateriaal (hoewel, uiteraard, geen Mercedes of Auto Union...) en was
behoorlijk succesvol. De White Mouse Stable (genoemd naar Chula's
bijnaam, Nou, wat Thai is voor "kleine muis" of zoiets...)
racete met Riley's, Maserati's en E.R.A.'s die strijdlustige namen torsten als
Remus en Romulus.
Er bestaat een merkwaardige film over de terugkeer van Romulus
naar zijn thuisland Thailand, ergens in het begin van de 21ste eeuw.
Bira's auto's waren blauw geschilderd; lang voor er sprake was van
"Petty Blue" was er "Bira Blue": het was de kleur van de
avondjurk van één van Bira's vele vlammen, een Deense wiens naam in de
coulissen van de geschiedenis verdwenen is.
Tijdens de oorlog, en met hun vaderland bezet door de Japanners,
bleef het prinsenpaar in Groot-Brittannië waar Bira bij "Dad's Army",
de Home Guard diende. Na de oorlog hervatte hij zijn racecarrière
die zou duren tot in 1955, met twee vierde plaatsen als beste resultaat in het
WK Formule 1, dat in 1950 van start ging. Hij nam ook vier keer deel aan de
Olympische Spelen als zeiler.
Op 23 december 1985 kreeg
Bira een hartaanval in het Londense metrostation Baron's Court. Het enige wat
men vond in de zakken van de wat sjofele dode, was een briefje met een vreemd
handschrift. Scotland Yard stapte ermee naar de University of London en op die
manier slaagde men er uiteindelijk in het lijk te identificeren.
1985 was ook het jaar
waarin de (tot dit weekend dus...) laatste Grand prix van Nederland werd
gereden. Het werd de laatste zege van de zeer grote Niki Lauda.
https://www.youtube.com/watch?v=AKwmukmW-hI


Geen opmerkingen:
Een reactie posten