Grossadmiral
Karl Dönitz was bijzonder gehecht aan zijn U-bootmannen en wilde hen begin 1945
in veiligheid brengen, samen met honderdduizenden soldaten, gewonden en andere
vluchtelingen. Onder codenaam Hannibal organiseerde Dönitz een enorme evacuatiestroom
die ruim 2.000.000 Duitse militairen en burgers uit de handen van het
oprukkende Rode Leger wist te houden. Ook de Wilhelm Gustloff werd voor
operatie Hannibal ingezet en buiten een duizendtal militairen van de
Kriegsmarine scheepten zich op 30 januari 1945 ruim 9.000 andere vluchtelingen
in waaronder veel gewonde soldaten, vrouwen en kinderen.
De laatste opname van evacuatieschip Wilhelm
Gustloff, 30 januari 1945. (Bron: P. Kimenai Go2War2)
De vluchtpoging zou op een ramp uitlopen. De Wilhelm Gustloff
werd in de avond van 30 januari getroffen door drie torpedo`s van de
Sovjetonderzeeboot S-13 onder commando van Alexander Marinesko en zonk even
later in het ijskoude water van de Oostzee. Vele opvarenden gingen met het
schip ten onder en diegenen die het schip wel tijdig konden verlaten kwamen om
in het koude water. Slechts 1.250 opvarenden werden gered door Duitse schepen
waardoor ruim 9.000 vluchtelingen omkwamen. Hiermee werd de naam van de Wilhelm
Gustloff tot op heden verbonden aan de grootste scheepsramp in de geschiedenis.
Dit was niet naar de verwachting van Hitler die het schip bekendheid had willen
laten genieten als één van de symbolen van het Derde Rijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten