Antipodo
toont een menselijke figuur, wiens houding echter niet helemaal lijkt te kloppen. Door de voeten van de figuur achterstevoren te plaatsen refereert Argote aan historische afbeeldingen van mensen die “aan de andere kant van de aarde” leven. Deze afbeeldingen tonen vaak semi-monsterlijke wezens en vertellen zo, aldus de kunstenaar, hoe “de ander” vaak met vrees en verachting beschouwd werd (en wordt).
Het woord antipode (anti – tegenovergestelde, pode – voet) is
ontstaan in het oude Griekenland om een territorium aan de andere kant van de wereld te benoemen. Tijdens de middeleeuwen transformeert de betekenis van het woord en wordt het geïnterpreteerd als “met omgekeerde voeten”. Vreemd genoeg verschijnen dit soort personages met omgekeerde voeten ook in bijvoorbeeld precolumbiaanse mythologie, zoals de “Curupira” in Brazilië, een mysterieuze bewaker van het bos.
De figuur van Argote, genderloos en uit klei geboetseerd, stapt sierlijk vooruit – of achteruit? –, op – of van? – de sokkel, met geheven hoofd. In het Stadspark kruisen mensen van allerlei levenswandel elkaars pad. Uiteindelijk zijn we allemaal antipodes van elkaar. We stappen door de stad en door het leven op unieke, verschillende manieren, maar we hebben allemaal dezelfde grond onze voeten.
***antipodo kun je in het Antwerpse stadspark vinden
Tekst overgenomen van website 'Stad Antwerpen



De tegenvoeters hun voeten staan hun hele leven lang in terugkeermodus. Ze verlaten het land waarheen ze vluchtten op zoek naar een beter leven (in vele gevallen de sociale voordelen gebruikten) meestal aan het eind van hun leven om begraven te worden in het zogenaamde “thuisland”. De vraag is: Waarom deden ze dat niet eerder?
BeantwoordenVerwijderenOh wow. Alweer een verbluffend eigentijds "kunstwerk". Goeie God, staat die rommel ergens in een park?! Waarschijnlijk wel..
BeantwoordenVerwijderen