OUDE DOCTRINAIRE TROTSKISTEN DIE HET LIJK WEER TOT LEVEN WILLEN WEKKEN

 

“Van 1974 tot 1982 was cultuurhuis de King Kong een levendige plek in Antwerpen waar film, debat en activisme samenkwamen. Naast een breed spectrum van filmklassiekers en recente auteurscinema bood de King Kong ook een platform aan maatschappijkritische documentaires, feministische films, queer cinema en de revolutionaire ‘Third Cinema’. De programmatie werd gedragen door de vereniging De Andere Film (DAF), die films vertoonde die buiten het commerciële circuit vielen, vaak met inleidingen en debatten die de actualiteit en de ideologische onderstroom van de films uitdiepten.”

Dit alles staat te lezen op de website van Het MUHKA (Museum van Hedendaagse Kunst) die hiermee de tentoonstelling The Geopolitics of Infastructure – Hedendaagse perspectieven voorstelt en de gewone mens de stuipen op het lijf jaagt. Ooit zei er iemand Intelligence is no wisdom en daar sta ik volkomen achter. Wanneer je gaat denken dat jouw intelligentie de norm is maak je wel een denkfout, how stupid can you be.

In het kader hiervan gaat ook de tentoonstelling “De King Kong: tussen cinefilie (zoek dit woord tevergeefs in Van Dale – liefde voor film) en links activisme” door. Dat men hiervoor de ouwe King Kong uit zijn vermolmde archieven haalt om te bewijzen – laat ik het maar zo zeggen – dat de ouwe King gewoon de eerste incarnatie was van bijvoorbeeld de Rote Armee Fraktion, is dat voor mij een brug te ver. Met de De voor King Kong weten we dat er ooit in de Antwerpse keizerstraat een cinema was die zichzelf op de borst klopte en wilde bewijzen dat ze de waarheid/wijsheid in pacht hadden. Dat ze nooit de werkers bereikten maakte hen triest, zo triest dat ze het hele zaakje in brand staken, om toch maar een beetje aandacht te krijgen.

Het weze gezegd: een fictieve gorilla kun je niet tot leven brengen!

ZO HEB JE BRANDWEER EN WEERWOLF

 

ODE AAN EEN IMPRESSIONIST

 "Op een dag vergat een schilder zijn zwarte verf en het impressionisme was geboren," zou Renoir ooit hebben gezegd. In ieder geval had hij gelijk. Dat kun je merken op de tentoonstelling-videoshow-licht en geluidservaring met gigantische projecties over Claude Monet, die zijn zwart thuis liet, maar pas vijftig jaar na zijn dood als impressionist werd beschouwd. In de verschillende periodes van zijn leven is voor mij zijn tijd in Engeland bijzonder en die leverde enkele meesterwerken op. Geen enkele Turner kan tippen aan de Houses of Parlement van Monet. Zijn madammen zijn meestal goedgeklede burgervrouwen, al dan niet mooi uitgedost. Monet was begeesterd (om maar eens een germanisme te gebruiken) door treinen, en dat hebben ze in deze tentoonstelling goed begrepen, de sjoeke trein dendert doorheen de zaal nadat hij monsterachtig voor je opdaagt. De vele vlinders die zijn tuin vruchtbaar hielden, fladderen door het decor en je hebt de neiging de vallende sneeuw van je schouders te vegen. Monet in de Carnotstraat (Antwerpen) is een ervaring.

*****************************************************

EN DIT MOET MAAR EENS WORDEN GEZEGD

De Londense club Tottenham Hotspurs noemt zich een voetbalclub. Wel tijdens de match voor de Europa-beker was het Manchester United dat voetbalde en de Spurs waren pottenstampende beenhouwers die het enkel maar voorzien hadden op de benen en voeten van de Manchesterspelers en erin slaagden de scheids te beïnvloeden zodat deze maar een overspel van zeven minuten toekende, terwijl de Spurs zeker een kwartier aan tijd rekken had gedaan. Dat de Spurs wonnen met 1-0 was niet hun eigen verdienste, dat moest Manchester met een own goal voor hen doen.

MARIS BAYAR - DICHTERES 1937 - 2025

 Iedereen heeft recht op zijn/haar mooiste foto.

Maris Bayar 1955

 

Het lag voor de hand dat de Seppe van Oostende de mist in zou gaan. In een wedstrijd waarbij naar een meezinger voor heel Europa wordt gezocht, was zijn song gewoon te goed. Ooit was er die liedjestekst: Wie in Vlaanderen wil zingen over andere dingen dan ‘ik hou van jou’, maar die is met de Seppe achterhaald. Goed gedaan gast. Voor mij zal Frida Boccara  met Un jour, un Enfant (1969) de beste aller tijden blijven, hoewel ik nog meer houd van het lied Cent mille chansons (1968) dat ze voordien uitbracht.

*****************************************I

In ‘De tafel van Gert’ was de Joel - je weet wel, die semi-intellectueel die zijn linkse vergif over den Bart herhaaldelijk spuit en zelfs een weg voor den Bart heeft uitgestippeld, een weg de dieperik in - weer druk aan het raaskallen. En toen hij het woord genocide, in schoon Vlaams volkerenmoord, in verband met Gaza reeds herhaaldelijk had gebruikt, begon hij zich te verontschuldigen omdat hij het woord had gebruikt. Wel, gezegd is gezegd, en om eerlijk te zijn, ben ik het volledig met Joel oneens en dat zolang die volgevreten Hamasmoordenaars niet achter slot en grendel zitten.

Maar allez ’t is een bijverdienste, ja toch Joel?

*****************************************

Het land, Turkije om het maar bij naam te noemen, heeft zich laten opmerken als eventuele vredemaker in de oorlog tussen Rusland en Oekraïne, een oorlog die steeds meer op een volkerenmoord begint te lijken. Nu kunnen die Turken, je kunt zeggen wat je wil, beter hun muil houden zolang ze de Armeense volkerenmoord niet erkennen, maar dat is mijn mening. Ik zie Vladimir echter niet buigen voor Volodymyr, want om zijn volk te voeden heeft Vladimir de graanschuur van Oekraïne nodig, dat hebben zijn Russische voorzaten hem reeds voorgedaan, waarom zou hij het niet eens opnieuw proberen?

 

FAKE NEWS?

Gisteren gelezen in DE ZONDAG:

De collaborerende priester (Alveringem)

Cyriel Verschaeve (1874-1939) heulde in de Tweede Wereldoorlog mee met de Duitse bezetter en werd later bij verstek ter dood veroordeeld. Hoe kon een onderpastoor uit Alveringem zoveel impact hebben op de samenleving?

AAN ALLE MENSEN VAN GOEDE WIL

 

De laatste dagen krijgen we beelden te zien van verontwaardigde mensen die het echt niet meer kunnen aanzien wat er allemaal plaatsvindt in Gaza. En inderdaad ze hebben gelijk, het zijn geen fraaie beelden.

Maar de volgevreten gemaskerde Hamasmoordenaars krijg je niet te zien. Hamasprofiteurs die hun eigen volk beroven en hun voedselberg enkel aan de leden ter beschikking stellen.

Als de Gazanen nu eindelijk eens hun verstand gingen gebruiken en de Hamasmoordenaars uitleveren, tja dan zou die oorlog snel voorbij zijn.

VAN HOREN ZEGGEN

 

DE DRUIVELAAR

 

De scheurkalender De Druivelaar speelt het rode spel mee, met een rode 1 op 1mei. Waarom eigenlijk is die 1 rood terwijl alle andere 1nen zwart zijn? 1mei is een feestdag zeggen ze. Dag van de arbeid? Laat mij toe een quote van Elmore Leonard te citeren: If work was a good thing, the rich would have it all and not let you do it.

Mijn eerste confrontatie met 1mei was in het jaar 1950. We waren net verhuisd van Borgerhout naar Antwerpen, Perenstraat 8, waar mijn ouders een voormalige slagerij hadden gehuurd. Mijn pa had voor de oorlog een job als uitbener uitgeoefend en was daar blijkbaar goed in geweest. Maar mij ma had, zoals altijd, haar zin gekregen en was een boekenzaakje gestart.

Dus die bewuste 1mei 1950 werd ik - en de rest van de bewoners van de perenstraat - nogal brutaal gewekt toen om acht uur in de ochtend een socialistische fanfare met veel getrommel en getoeter en rode vlaggen zwaaiend door onze straat marcheerde, om later de 1mei stoet te gaan vervoegen.

Het was diezelfde 1mei dat mijn pa de kelder ging witten maar daarbij werd gestoord door aanhangers van de socialistische partij die hem vertelden dat er op 1mei niet werd gewerkt. Gelukkig voor hen hadden die nooit gehoord van de cynische slogan Arbeit macht frei.