DWEILEN MET DE KRAAN OPEN

Met asielzoekers is het zoals met wegen, hoe meer wegen er worden aangelegd, hoe meer ze verstopt raken. Je kunt bijna spreken van een asielzoekersindustrie. Asielzoekerscentra hebben personeel nodig, dat nu nog eens opslag vraagt. Asielzoekers nemen advocaten in de hand, pro deo, zodat wij die advocaten dus betalen. Hotels worden betaald door de staat om asielzoekers op te vangen. Ik hou ermee op, want dit gaat ons te ver leiden. Maar als toemaatje, kan iemand me zeggen waar het ergens oorlog is in Europa, zodat wij echte vluchtelingen moeten en kunnen opvangen?

PAS OP, TRAP NIET IN DIE DUITSE SOLDAAT

In Gezichtsverlies #2, de tentoonstelling van werken van Jan Van Riet in galerie De Zwarte Panter enkele maanden geleden, sluimerde de Tweede Wereldoorlog in een intense reeks portretten van gedeporteerden uit de Dossin kazerne te Mechelen. Daarnaast waren er de grotere landschappen, die door conceptie, tekentaal en vormgeving een morele lading meekregen. Want inderdaad, de vernietigingskampen lagen dikwijls in een bosrijke en soms zelfs feeërieke omgeving. Het is een beetje zoals Nobelprijsdrager Imre Kertész schreef in zijn roman over Buchenwald, waar hij samen met zijn lotgenoten getuige was van de mooiste zonsondergangen.
Deze misschien iets te zware inleiding om het boek Antwerpen 1940-1945 in de serie Steden in oorlog voor te stellen. Daarin zien we de oorlog enkel in de vorm van de menselijke ervaringen en dat vooral aan de hand van foto’s. Geen militaire geschiedenis, maar een stad en de mensen die haar bevolken zijn het onderwerp. Die foto’s kunnen dan weer eens propagandistisch zijn, dan weer ontroerend, maar zoals burgemeester Patrick Janssens vandaag in zijn inleiding zei: ‘foto’s zijn niet neutraal’.
Foto’s over de ideologische collaboratie, D-Vlag, VNV en Vlaamse SS zijn er in meervoud, omdat de Duitse bezetter ze meermaals opvoerde. Maar ook de bezetter die rustig aan de Groenplaats zijn biertje drinkt, of de Duitse majoor die in een krampachtige pose op de De Keyserlei werd gekiekt, is uiteraard aanwezig. Daarnaast heb je de leden van het stadsbestuur die aanbleven onder de Duitse hiel, maar Janssens was wel eerlijk genoeg om zich af te vragen wat hij in hun geval zou hebben gedaan. Wat je nauwelijks ziet zijn scholen, religieuze feesten komen ook niet aan bod. Je kunt de foto van een vrouwelijke tramontvanger op twee manieren bekijken, ofwel staat ze daar omdat de meeste mannen verplicht te werk waren gesteld of gedeporteerd, ofwel kun je dat als een voorbode zien van de grote emancipatiegolf die zich na de oorlog inzette. Het is maar zoals je het bekijkt, net zoals mijn collaborerende vader steeds zei wanneer als hij met ons, na zijn vrijlating, tijdens een wandeling een hoopje op het trottoir zag: ‘Pas op, trap niet in die Duitse soldaat.’ Je kunt een foto bekijken en in een blik of een gebaar herkennen wat er aan de hand is, maar een daad van verzet zien in het neerleggen van een krans aan het monument van koning Albert in het stadspark, met toekijkende politie en rijkswacht – die ook op post bleven - gaat mij iets te ver. Trouwens je hoeft er het boek Gardes in de oorlog maar op na te slaan om te weten waar die stonden, daarin kun je lezen dat ze daadwerkelijk hielpen bij het opsporen en wegvoeren van Joodse medeburgers. Al met al hebben samenstellers Dirk Martin en Lieven Saerens uniek beeldmateriaal bijeengebracht.

DE NIEUWE ANTWERPENAAR

't Stad gebruikt De Nieuwe Antwerpenaar om de burgers mededelingen te doen. In het laatste nummer kon je bijvoorbeeld lezen dat er geen vuilkar op 1 en 11 november kwam, dat de volgende gemeenteraad op 22 november om 19 uur is en dat de eerstvolgende districtraad op 23 november om 20 uur is. Wat ze evenwel vergeten waren, is dat men in Stadskantoor Permeke op 15 november niet terecht kon na de middag, om redenen die nogal duister zijn, nu toch alles met de computer gaat. In Uit in Antwerpen, kun je lezen dat op 15 november straffe verhalen worden verteld, dat het echt Antwaarps teater speelt en dat het de week van de senior is, maar NIETS over sluiting van het Stadskantoor Permeke! Het is niet voldoende dat men aan de deur een briefje hangt dat men op 15 november gesloten is, voor hen die enkel van Permeke gebruik maken wanneer het nodig is, is dat onzin. 't Stad is niet van A maar van HUN!

MOUSSEM

Wij hebben vijf boeken om weg te geven. Maar alleen als u antwoordt op volgende vraag:

Jorn De Cock woont momenteel in Damascus. Daar staat de graftombe van Saladin, de generaal die Jeruzalem op de kruisvaarders heroverde. Dat gebeurde na de Slag bij Hattin op 4 juli 1187. Bij die slag nam Saladin enkele kruisvaardershoofdmannen gevangen. Een ervan onthoofde hij die dag zelf nog eigenhandig. Wat was de naam van die kruisvaardershoofdman?
Antwoord in een mail naar han@moussem.be . Uit het aantal inzendingen zal de zeer schuldige hand van Jorn De Cock op de avond zelf vijf winnaars trekken die elk een gesigneerd exemplaar van het boek zullen krijgen.

Commentaar mag je zelf leveren!

BOEKENBEURSDAGEN

Tijdens de opening van de Boekenbeurs kregen we de videoboodschap van minister van cultuur Joke Schauvliege te horen, daarin zegt ze: 'Als wij Murakami lezen, waarom zouden de Japanners dan geen Lanoye of Claus lezen?' Toen ze aantrad was ze al niet van de slimste, maar het betert er niet op. Een van mijn correspondenten zond mij enkele andere domme dingen die ze had kunnen zeggen:
* "Als wij naar films van Ridley Scott gaan kijken, waarom gaan de Britten en hun Commonwealth dan niet kijken naar films van Eric Van Looy?"
* "Als elk museum ter wereld blij is met een doek van Edward Hopper, waarom dan niet met een van Ludo Laagland?"
* "Als iedereen cd's koopt van Lady Gaga, waarom dan niet van Natalia Druyts?"
* "Als 'Maus' vertaald is in 18 talen, waarom dan niet 'De wraak van Bakamé'"?
Maar dacht je dat ze er het zwijgen zou toedoen? Mooi niet, gisteren kemelde ze: "Mulisch laat imposante stempel achter." Wat volgt? "Een erfenis drukken"?
Gisteren, zondag, werd het boek De Islam: kritische essays voorgesteld op de Antwerpse Boekenbeurs. Maar liefst 150 mensen woonden de lezing bij. Ze verliep bepaald erg kalm, want er waren helemaal geen tegenstanders opgedoken. Dit heeft waarschijnlijk te maken met hetzelfde feit dat ik vandaag vaststelde, uitgezonderd het behoofddoekte meisje aan de ingang dat deel uitmaakte van de controle, heb ik vandaag nog twee moslima's (herkenbare) en een moslim (herkenbare) gezien en die leken bezig met een schoolopdracht, gewapend met een camera en een microfoon. Net ervoor was ik naar de voorstelling van de genomineerden voor de Diamanten kogel geweest. Ik heb helemaal niet gezien wie er werd genomineerd, want een perfomer die zich Andy Fierens noemt heeft mij, net als een ander deel van het publiek, naar buiten gejaagd met zijn onnozelheden, zijn voor hem waarschijnlijk humoristische lezing van een gruwelijk verhaal, waarin hij tussen haakjes ook nog bezig was de aanwezige auteurs en het publiek te beledigen.
Heel wat anders vandaag. Ex-premier Eyskens liet zijn lezing wat uitlopen, wat erg onbeleefd is tegenover het buiten op de lezing van Donna Leon wachtende publiek, maar als je bent wie je bent gelden er blijkbaar andere normen. De bevallige Linda Asselbergs interviewde op professionele manier de Amerikaanse auteur van de politieromans met Commissario Brunetti, romans die zich afspelen in Venetië. Ik leerde Commissario Brunetti kennen langs de Duitse tv-serie om en ben er sindsdien aan verhangen. De verhalen zijn zo levensecht, en iedere keer ontdek je weer een nieuw aspect van de dogestad.
Voor de rest was het vandaag erg druk, waarschijnlijk wordt dit wel de drukste dag van allemaal, hoewel er nog steeds 11 november is.

TOERISME BELEID

De meesten van de asielzoekers die ons land binnenstromen weten haast op voorhand dat hun aanvraag zal worden afgewezen. Ondertussen kunnen ze hier vijf tot zes maanden verblijven. Wanneer er geen plaats meer is de asielcentra worden ze op hotel gezet. Wanneer ze niet tevreden zijn over hun hotel gaan ze naar de rechtbank en krijgen dan 500 euro per dag, dat is in een maand van 30 dagen 15.000 euro (605.510 oude franken). Ondertussen bezoeken ze onze kunststeden, Antwerpen, Brussel, Gent en Brugge, soms ook nog Doornik en Mechelen, waarover ze op het internet de mooiste zaken hebben gelezen.
Ik denk dat ik maar eens asiel vraag in Praag, vervolgens in Boedapest, Boekarest, Barcelona, Madrid, Lissabon, en hetzelfde eis wat hier in België wordt uitgekeerd, want na meer dan 50 jaar werken heb ik nog maar een gezinspensioen van iets meer dan 1.300 euro per maand.
Om het in één zin samen te vatten: De meeste asielzoekers in ons land, zijn toeristen die door ons worden betaald.

EEN LANG STUK OVER POËZIE

Poëzie promoten en populariseren via een literair tijdschrift, dat was meer dan een kwarteeuw geleden het plan van Willy Tibergien. Sinds 1976 stuurt het Poëziecentrum om de twee maanden een Poëziekrant de wereld in.

Toen Willy mij in die dagen, tijdens een gesprek in VECU, zei dat het aantal abonnees gestadig toenam, zei ik hem dat hij zich niet te veel illusies moest maken en vroeg hem om te zien of er tussen die abonnees namen voorkwamen van mensen die hij NIET kende. Hij moest toegeven dat het er zeer weinig waren.
Een krant is het al lang niet meer, ondertussen is de krant uitgegroeid tot een volwaardig magazine. Interviews, boeiende essays, recensies over pas gepubliceerde dichtbundels. Dat is samengevat het doel dat werd gesteld. Even de redactie situeren om na te kijken of er van dat promoten en populariseren erg veel in huis is gekomen.

REDACTIE
* Hoofdredacteur Willy Tibergien volgde onderwijs aan het Provinciaal Handels- en Taalinstituut te Gent en studeerde sociale pedagogiek in Nijmegen, Tilburg en Utrecht. Een leraar op de militaire school, waar Tibergien een officiersopleiding begon, maakte hem gevoelig voor “het schone geheim der poëzie”.
* Johan de Boose, redacteur, deed Slavische talen en Oost-Europakunde.
* Elke Brems, redactrice, Nederlandse Literatuurstudie.
* Jan van Coillie, redacteur, Germaanse filologie.
* Paul Demets, redacteur, Germaanse filologie en theaterwetenschappen.
* Remco Ekkers, redacteur, studeerde Nederlands en gaf van 1973 tot 1999 Nederlands en drama aan de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden.
* Stefaan Evenepoel, redacteur, Germaanse filologie, docent Nederlands aan de Hogeschool Gent.
* Kris Pint, redacteur, universiteit Gent, vakgroep Nederlandse literatuur, interesse literaire antropologie.
* Maarten De Pourcq, redacteur, Faculteit letteren, Literatuurwetenschap Leuven. Studeerde Grieks en Latijn en is verbonden als assistent aan de afdeling Griekse filologie. Dezelfde Maarten zit ook nog in de adviescommissie poëzie en essay van het Vlaams Fonds voor de Letteren. Over inteelt gesproken! In diezelfde adviescommissie zitten Kurt De Boodt (Germaanse filologie), Carl De Strycker (Vakgroep Nederlandse literatuur, universiteit Gent – zie ook Kris Pint) en Patrick Lateur (Klassieke filologie, Leuven).

NIET MEER TE LEZEN?
Als je in een fabriek als burgerlijk ingenieur wordt aangenomen, lijkt het me logisch dat je een diploma kunt voorleggen, een huis bouw je niet zonder architect en een kwakzalver zal nooit een dokter kunnen vervangen (alhoewel?), maar als poëzie een zaak van academici wordt of is, lijkt het me dat men een doodlopende straat insloeg waar men bezig is zich dood te analyseren en dat men hierdoor afstevent op wat het ergste is dat poëzie kan overkomen: niet meer gelezen worden.
Toen Marc Pairon een subsidieaanvraag als test naar het VFL stuurde, werd die afgewezen, zoals hij had verwacht. Een van de gronden waarop: zijn poëzie zou niet uitgegeven zijn bij een erkende uitgever. De adviescommissie blijkt ook nog niet te kunnen lezen, want de Stichting Charles Catteau is een door de Vlaamse Uitgeversvereniging erkende uitgever.
De ‘zuster’ organisatie Stichting Lezen, die zich bezighoudt met het samenstellen van de lezingenlijst – waarbij inrichters van literaire evenementen auteurs gesubsidieerd kunnen laten optreden – weigerde hem ook een plaatsje op hun lijst. Het was Pairon niet te doen om de centen, maar om op die lijst te komen, zodat de inrichters van het bestaan van de mogelijkheid hem te vragen op de hoogte waren. Ondertussen doet hij zijn optredens gratis voor niks.

VAN KWAAD NAAR…
Toen ‘Hotel New Flanders. 60 jaar Vlaamse poëzie’ (HNF) bij het Poëziecentrum verscheen onder redactie van Dirk van Bastelaere (studeerde enige tijd Germaanse taalkunde in Leuven) die met zijn enige leesbare dichtbundel ‘Vijf jaar' (Soethoudt,1984) het beste literair debuut in de wacht sleepte, Erwin Jans (Germaanse filologie en theaterwetenschappen), auteur van het onleesbare boek ‘Interculturele intoxicaties’ over de in aanbouw zijnde multiculturele (ik hoor liever multi-etnische) samenleving en Patrick Peeters (die zich aan de inteelt bezondigde door kanttekeningen te maken bij een gedicht van Dirk van Bastelaere) die werkt voor een wetenschappelijke uitgeverij, werd nogmaals bewezen dat men ver van de massa moet staan om te worden opgenomen, liefst zo ver mogelijk.
Als men het voorbeeld neemt van de dichter die de bijnaam ‘de Pieter Aspe van de poëzie’ van een boekhandelaar meekreeg, met name Marc Pairon, kan men duidelijk zien wat er aan de hand is. In 1981 schreef Marc in zijn bundel ‘Splinters’ (Soethoudt) opgenomen in H.N.F:

KUNST BAART OGEN

Laat de kunst der dorsten,
overgaaf in vrank jolijt.
Epos in het jus der worsten,
herinnering uit kindertijd.

Gouden pen is overleven,
kastelen op het witte doek.
Aroma kwistig weggegeven,
droombarak in sprookjesboek.

Wazig oog voor wederkeren,
balen steen lijk honingbrij,
klaargekruid om te verteren.
Hoedje af die schepping zij.

IK BEGRIJP HET NIET
Toen ik Pairon confronteerde met zijn eigen tekst, stond hij me uitdagend aan te kijken en zei dat het toch simpel was. Ik drong aan en toen vertelde hij me dat hij er ook niets van begreep. Dat hij eigenlijk na het lezen van die – zijn eigen - tekst begrepen had dat poëzie een andere weg op moest en dat hij na bijna 30 jaar de pen opnieuw ter hand nam. Daaruit vloeiden de vier pamfletten voort, ‘Mijn huis is waar mijn Stella staat’, ‘Jij bent mijn energie’, ‘Praten werkt’ en ‘Geluk zit soms in een klein koekje’. Deze vier bundels werden verkocht aan 2 euro en er gingen meer dan 9.000 exemplaren over de toonbank. Poëzie die door de redactie van Poëziekrant werd en wordt doodgezwegen, die door Gwij Mandelinck werd uitgespuwd en door Ramses Nasr tenenkrullende poëzie werd genoemd, maar die met Sint-Valentijn 2009 in maar liefst duizend x vier exemplaren werd uitgedeeld in het Poëziecentrum (uitgever van de Poëziekrant).

VOLHARDEN IN DE BOOSHEID
Ook zijn bundel ‘Ontbijt op Bed’ – verkoopprijs, gebonden 10 euro, ondertussen aan zijn vijfde druk - waaruit (ik citeer):

WEERZIEN

Ik heb mijn hart gezien.
Het was groter
dan dat ik het
me voorstelde.

‘Goedenavond’ zei het.
‘Blij u weer te zien.’
En ik gaf het
mijn doktersbriefje.
Als verantwoording
voor mijn afwezigheid.

en zijn bundel ‘Franse zoenen’ – verkoopprijs, gebonden 10 euro ondertussen aan zijn vijfde druk - waaruit (ik citeer):

WEEMOED

Als het water
naar de zee waait,
wil ik het
tijdig tegenhouden.
Omdat zielenleed
nodig is
om van vreugde te genieten.

Laat me drinken
op niets te vieren te hebben.
Het mag een goede wijn zijn.
Droog, maar nat genoeg
voor weemoed.

zijn tot nu toe niet aan bod gekomen, terwijl heel wat internetverkeer de loftrompet stak over deze laatste twee bundels, maar misschien waren die liefhebbers wel geen academici. De redactie van de Poëziekrant volhardt in de boosheid, ze schreven ook niets over ‘Litanie’ – een uitgave van het Poëziecentrum, waarin Pairon een ode opnam aan zijn grote held Nic van Bruggen p.p. wiens eigen ‘Litanie’ ook in deze duobundel is opgenomen, en die een vooraf meekreeg van Lukas De Vos die vijftien jaar doceerde aan diverse universiteiten.
Uit Litanie:

XI
(111 - 121)
Ik zal verkrampen. Sidderen. Zweten.
Me verhangen. Sterven van gebrek.
Kronkelen. Afzien. Janken. Stuiteren.
Me verwoesten. Me pijnigen. Me geselen.
Verstommen. Vrezen. Trillen. Me folteren.
Me vernietigen. Me vernielen. Te gronde
richten. Me stenigen. Brullen. Krijsen.
Me kwellen. Sterven. Leeglopen. Tieren.
Kortademig zijn. Me vernederen. Een
aanfluiting zijn. In het oogverblindende.
Van je aanschijn.

Laat ik nog een gedicht citeren uit ‘Top 50. Intiemste liefdesverzen’, (paperback 3 euro):

EEN GENERATIE DUREN

Het zal een generatie duren
voor ik het meeste
van je vergeten ben.
Ik heb dat uitgerekend,
met voor elke herinnering
een maand.
Dat komt dan ongeveer
op het saldo van een leven uit.


Lang zal ik kunnen nagenieten.
Over het kort en bondig.
Over het had niet mogen zijn.

Het woord in aan de bevolking! Misschien kunnen we het voorstel om aan te stippen op je belastingsbrief welke godsdienst je wil steunen, verder doortrekken naar de naam van de dichter die je wil steunen!

INGEZONDEN BRIEF

In één van de albums van 'Guus Slim' (Maurice Tillieux 1921-1978) is inspecteur Spek, tijdens een wilde achtervolging van Vlinder op het dek van een cruiseschip, in botsing gekomen met een gezette passagier van middelbare leeftijd. In de verwarring die daarop volgt ontsnapt Vlinder en wordt Spek door verontwaardigde passagiers naar de kapitein van het schip gesleurd.

De echtgenote van het slachtoffer, al even omvangrijk als haar puffende wederhelft, bijt de kapitein toe, met een beschuldigende vinger naar Spek:
"Hang 'm op aan de bovenbramsteng!"

De kapitein, diplomatisch:
"Die hebben we niet meer, mevrouwtje."

Waarop de dame, met een woedende blik op de arme Spek:
"Koop er dan één! Het loont de moeite!"

Dat dacht ik ook spontaan, bij het zien van deze krantentitel...

Advocaat Jef Vermassen doorbrak 'de mythe van het materieel bewijs'
'Alleen blijdschap en trots blijven over'
Nu "de mythe van het materieel bewijs" met blijdschap en trots doorbroken is, kunnen we opnieuw overgaan tot heksenprocessen zoals tijdens de inquisitie of het McCarthyisme. We gaan er op vooruit, in de 21ste eeuw.

OVER EEN POLITIEKE RELIGIE

Boekhandel De Zondvloed (de mooiste van Vlaanderen) in Mechelen zat vrijdagavond afgeladen vol voor de voorstelling van het boek DE ISLAM. KRITISCHE ESSAYS. OVER EEN POLITIEKE RELGIE (Uitgeverij ASP). Johan, de eigenaar, heette ons welkom en vertelde erbij dat hij wel al wat oppositie had gekregen tegen deze voorstelling van sommige van zijn klanten, maar dat een boekhandelaar zeker moet zorgen dat de vrijheid van het woord wordt gerespecteerd.
Frans Boenders (voormalig BRT 3 man) hield een gesofisticeerd inleidend woord dat een gewone sterveling als een formule 1 auto naar buiten zou jagen, maar iedereen bleef zitten, met uitzondering van die ene die waarschijnlijk in zijn broek scheet van zoveel moeilijke woorden en Latijnse tussenwerpsels.
Vervolgens kwam Mia Doornaert die er uitdrukkelijk op wees dat ze van katholieken huize kwam en is, maar vervolgens zo maar voor de vuist weg de meest zinnige dingen vertelde over een onmogelijk samenleven met de islam, ook met de gematigde, want die houden hun mond stevig dicht. Ze stelde de vraag - waarschijnlijk rethorisch bedoeld - of wij ook geen bommen moesten gaan gooien (wij, hiermee bedoelde ze niet alleen de katholieken, maar iedereen die tegen deze oorlogszuchtige, politieke godsdienst is). In haar voorstel om het woordje multicultureel niet meer te gebruiken, maar wel multi-etnisch wanneer we over een gemengde samenleving praten, kon ik me wel vinden. Ze zei dit laatste omdat ze tijdens het WK voetbal, waarbij de Fransen wereldkampioen werden, hoorde zeggen dat deze multiculturele ploeg het toch maar had gefikst. Neen deze multi-etnische ploeg had het gefikst omdat ze volgens de internationale regels van het voetbal hadden gespeeld, en daarna trok ze deze vergelijking verder door naar een natie. Vervolgens hoopte ze dat het boek recenties zou krijgen, maar ze wanhoopte er een beetje voor, omdat de toonaangevende media meestal wel erg links zijn geörienteerd en dat doodzwijgen een tacktiek is die zeer dikwijls door hen wordt toegepast.
Sam van Rooy, medesamensteller en redacteur, bedankte vervolgens erg stuntelig, maar dat werd dan weer goedgemaakt door vader Wim die rad en voor de vuist nog wat wijsheden debiteerde. Deze regenachtige (storm verdomme) avond was een pretje om bij te wonen, alleen de rit heen en terug was hels.
Ik heb natuurlijk nog geen tijd gehad om alle bijdragen door te nemen, 784 pagina's lees je nu eenmaal niet uit in één weekend, maar de bijdragen die ik wel las zoals 'De zelfislamisering van Europa' van Jos De Man, 'Islam, afvalligheid en mensenrechten' van Michel Hegener en 'Het islamitische denken over vrouwen houdt de beschaving tegen' van Nahid Selim, bevestigt mij in mijn stelling dat waar zelfs de gedachten niet meer vrij zijn, géén uitvindingen worden gedaan en er dus ook geen vooruitgang mogelijk is.

FRANKFURTER BUCHMESSE

Terwijl iemand van het Vlaamse Fonds voor de Letteren aan de hand van televisiebeelden probeerde uit te leggen waar Vlaanderen zich precies situeert, werd het lekkers voor de receptie aangedragen door een Duits traiteur, met daarop allemaal Belgische vlaggetjes.Tja...

TONY IS DOOD

Laat ze maar praten over 'Trapeze', 'Some like it hot', 'The Vikings' en een honderdtal andere films waarin Tony Curtis meespeelde, voor mij blijft zijn rol als Ira Hamilton Hayes, een Indiaan die spottend door zijn medesoldaten 'Chief' werd genoemd en is gebaseerd op ware feiten, de beste film die hij ooit maakte. De titel? THE OUTSIDER. Curtis wordt door enkele vrienden aangepord om mee op een wereldberoemde foto te staan. De Amerikaanse vlag wordt daarop gehesen op Mount Suribachi op het eiland Iwo Jima na de Amerikaanse overwinning.

Hierbij geef ik de tekst die ik op de officiële website van de United States Marine vond:


He was one of the Flag Raiser at Iwo Jima during World War II. A Pima Indian, he was born on the Gila River Reservation, the oldest of eight children. In August of 1942, at the age of 19, he quit school and enlisted in the United States Marine Corps. On February 19, 1945 a large contingent of Marines landed on the island of Iwo Jima facing a substantial army of Japanese defenders who were well dug in and camouflaged. Four of the Second World War's bloodiest, fiercest days of combat ensued, during which the Marines took more casualties than they had in several months at Guadalcanal. On February 23, 1945, forty Marines climbed Mount Suribachi, the highest point on the island, in order to raise the American Flag. A first flag was put up, which was cheered wildly by all American personnel who saw it. A larger flag was then ordered to be erected to replace the first, smaller one. Ira Hayes, Corporal Harlon Block of Texas, Sergeant Micheal Strank of Pennsylvania, Private Franklin Sousley of Kentucky, Private Rene Gagnon of New Hampshire, and Navy Corpsman John Bradley of Wisconsin then raised a much larger flag to little notice or fanfare. However, Joe Rosenthal, an Associated Press photographer, took several shots of the event, one becoming the world famous photograph of the raising of the flag at Iwo Jima (Rosenthal later received the Pulitzer Prize). Strank, Harlon, and Sousley died in combat on the island. The three survivors were chosen by the Marine Corp to be visible, tangible heroes to present to the American public. John Bradley and Ira Hayes learned to resent the public displays, with Ira Hayes encountering much prejudice and racism. After the war he returned to the reservation, more introverted and enigmatic than he he'd been prior to the war. He worked at menial jobs and was arrested numerous times for drunkenness. On a cold morning in January 1955, 32 year old Hayes was found dead in a ditch a short distance from his home. The coroner found his death to be an accident contributed to by alcohol. In death he was afforded respect and accolades he rarely found in life, as his body was made to lie in State in the Arizona Capitol Building, he received the largest state funeral in Arizona history, and his body was buried with full military honors in Arlington National Cemetery. He was portrayed by actor Tony Curtis in the 1961 movie, "The Outsider" and by Adam Beach in the 2006 movie "Flags of Our Fathers".

PARTIJ VOOR DE VRIJHEID

Onze nationale radiozenders hebben het systematisch over de anti-islampartij wanneer ze het over de partij van de heer Geert Wilders hebben, maar als ik me goed herinner draagt die partij nog steeds de naam PVV of Partij voor de Vrijheid als je het zo wil. Als de VRT zichzelf onpartijdig wil blijven noemen, zouden ze beter met deze praktijken (en ik bedoel dan de letterlijke betekenis: (vooral) sluwe, bedrieglijke daden) ophouden. Hoe makkelijk is het om bijnamen te geven, dat weten mensen die gepest worden maar al te goed. Laat ik de VRT een beetje helpen, we zeggen van de CD&V de anti-abortuspartij, de N-VA kunnen we misschien de pro-hamburgerpartij gaan noemen, de Open VLD... Genoeg gezever, als de VRT nu zijn onpartijdigheid maar eens bewijst.

A DIFFUSER LE + LARGEMENT POSSIBLE S.V.P. !!!

Hier, l'émission "les auditeurs ont la paroles" sur RTL commentait la
présentation du livre de 'papa' Daerdenne sur les pensions.
J'ai voulu intervenir sur l'antenne pour faire remarquer aux politiciens
(même Leterme premier) qui reconnaissent que nous devrons travailler
plus longtemps qu'ils devraient montrer l'exemple en effet :
un parlementaire belge peut profiter de sa pension (pas la pré-pension)
à l'âge de 52 ans et une carrière COMPLETE de 20ans de service.
Bien sûr, on ne m'a pas fait passer à l'antenne, mais ce matin je reçois
le mail ci-après...
A méditer !
Je précise qu'un article sur les pensions est paru dans "Le Vif" et
confirme ce qui suit en ajoutant même qu'un parlementaire européen peut
avoir une pension après seulement 5 années d'exercices.
Travaille bon peuple, il te faut assurer le train de vie de tous ces
INDISPENSABLES fonctionnaires !
Luc Thierry
Bruxelles
! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !
Intéressant au moment on le gouvernement parle de réforme des retraites!
*UN SCANDALE ! ! ! *
*A SAVOIR AVANT LA « TONTE » DE 2010 *
Vous avez remarqué que nos politiques se battent comme des fous pour
rentrer dans l'administration européenne
Et pourquoi ?
*Scandaleux, tout simplement.*
*Envoyez ceci aux Européens que vous connaissez !!!
*
*_La retraite à 50 ans avec 9.000 euros par mois pour les fonctionnaires
de l'UE a été approuvée !!!
_*
*Cette année, 340 fonctionnaires partent à la retraite anticipée à 50 ans
avec une pension de 9.000 Euros par mois.
*
*Oui, vous avez bien lu !!!
*
*Afin d'aider l'intégration de nouveaux fonctionnaires des nouveaux états
membres de l'UE (Pologne, Malte, pays de l'Est...), les fonctionnaires des
anciens pays membres ( Belgique , France , Allemagne..) recevront de l'Europe
un pont d'or pour partir à la retraite.
*
*POURQUOI ET QUI PAIE CELA ?
*
*Vous et moi travaillons ou avons travaillé pour une pension de misère,
alors que ceux qui votent les lois se font des cadeaux dorés.
*
* La différence est devenue trop importante entre le peuple et les
"dieux de l'Olympe" !!!
*
* REAGISSONS par tous les moyens en commençant par divulguer ce message
à tous les Européens.
*
*Bonne journée à tous quand même.
*
*C'EST UNE VRAIE MAFIA CES HAUTS FONCTIONNAIRES DE l'UNION EUROPEENNE....
A DIFFUSER LARGEMENT S.V.P*
Les technocrates européens jouissent de véritables retraites de nababs..
Même les parlementaires qui, pourtant, bénéficient de la "Rolls " des
régimes spéciaux, ne reçoivent pas le tiers de ce qu'ils touchent... C'est
dire ! Giovanni Buttarelli, qui occupe le poste de "contrôleur adjoint de
la protection des données", aura acquis après seulement 1 an et 11 mois de
service (en novembre 2010), une retraite de 1 515 € / mois. L'équivalent
de ce que touche, en moyenne, un salarié français du secteur privé après
une carrière complète (40 ans).
Son collègue, Peter Hustinx, vient de voir son contrat de cinq ans
renouvelé. Après 10 années, lui aura droit à près de 9 000 ¤ de retraite /
mois.
C'est simple, plus personne ne leur demande des comptes et ils ont bien
décidé d'en profiter. C'est comme si, pour leur retraite, on leur avait
fait un chèque en blanc.
En plus, beaucoup d'autres technocrates profitent d'un tel privilège :
1. Roger Grass, greffier à la Cour de justice européenne, va toucher 12
500 € de retraite par mois.
2. Pernilla Lindh, juge au Tribunal de première instance, 12 900 € / mois.
3. Damaso Ruiz-Jarabo Colomer, avocat général, 14 000 € / mois.
Consultez la liste :

http://www.sauvegarde-retraites.org/docs/Retraite_Hauts_fonctionnaires_
europeens_Annexe_3_Etude_27.pdf

Dans cette liste vous trouverez un certain Jacques Barrot ( 73 ans) avec
une retraite de 4 728.60 € de retraite pour 5 années de commissaire
européen aux transport. A cela il faut ajouter sa retraite d'ancien député
, celle d'ancien ministre , d'ancien président du Conseil général de la
Haute Loire , de maire d'Yssingeaux et pour couronner cette brillante
carrière, il a été aujourd'hui 23 février 2010 nommé au Conseil
Constitutionnel.
Pour eux, c'est le jackpot. En poste depuis le milieu des années 1990, ils
sont assurés de valider une carrière complète et, donc, d'obtenir le
maximum : 70 % du dernier salaire. Car, c'est à peine croyable... Non
seulement leurs pensions crèvent les plafonds mais il leur suffit de 15
années et demie pour valider une carrière complète alors que pour vous,
comme pour moi, il faut se tuer à la tâche pendant 40 ans et, bientôt, 41
ans.
Face à la faillite de nos systèmes de retraite, les technocrates de
Bruxelles recommandent l'allongement des carrières : 37,5 ans, 40 ans,
41 ans (en 2012), 42 ans (en 2020), etc. Mais, pour eux, pas de
problème, le taux plein c'est 15,5 ans...
De qui se moque-t-on ?
A l'origine, ces retraites de nababs étaient réservées aux membres de la
Commission européenne puis, au fil des années, elles ont également été
accordées à d'autres fonctionnaires. Maintenant, ils sont toute une armée
à en profiter : juges, magistrats, greffiers, contrôleurs, médiateur, etc.
Mais le pire, dans cette affaire, c'est qu'ils ne cotisent même pas pour
leur super retraite.
Pas un centime d'euro, tout est à la charge du contribuable...
Nous, nous cotisons plein pot toute notre vie et, au moindre retard de
paiement, c'est la déferlante : rappels, amendes, pénalités de retard, etc.
Aucune pitié. Eux, ils (se) sont carrément exonérés. On croit rêver !
Rendez-vous compte, même les magistrats de la Cour des comptes européenne
qui, pourtant, sont censés "/contrôler si les dépenses de l'Union
européenne sont légales, faites au moindre coût et pour l'objectif
auxquelles elles sont destinées.../ ", profitent du système et ne paient
pas de cotisations.
Et, que dire de tous ces technocrates qui ne manquent pas une occasion de
jouer les "gendarmes de Bruxelles" et ne cessent de donner des leçons
d'orthodoxie budgétaire alors qu'ils ont les deux mains, jusqu'aux coudes,
dans le pot de confiture ?
A l'heure où l'avenir de nos retraites est gravement compromis par la
violence de la crise économique et la brutalité du choc démographique,
les fonctionnaires européens bénéficient, à nos frais, de pensions de 12
500 à 14 000 € / mois, après seulement 15 ans de carrière et sans même
cotiser... C'est une pure provocation !
Mon objectif est d'alerter tous les citoyens des états membres de
l'Union Européenne.
Ensemble nous pouvons créer un véritable raz de marée.
Il est hors de question que les technocrates européens continuent à
jouir, à nos frais et en toute impunité, de telles retraites.
Nous allons leur remettre les pieds sur terre.
Sauvegarde Retraites a réalisé une étude précise et très documentée qui
prouve par "A+B" l'ampleur du scandale. Elle a déjà été reprise par les
médias.
_http://www.lepoint.fr/actualites-economie/2009-05-19/revelations-les-retraites-en-or-des-hauts-fonctionnaires-europeens/916/0/344867__

_
*_Diffusons, diffusons massivement auprès de tous les relais de vingt-sept
pays de l'Union Européenne, il en restera bien quelque chose !!!

BOERENKAFFER, KINKEL, LOMPERIK, PUMMEL.

*** De vier bovenstaande woorden zijn synoniemen voor het door Freya Van den Bossche zo gevreesde woord hufter en het samengestelde woord hufterwijken. Wanneer we alle hufters van sociale huisvestingsmaatschappijen onder één dak samenbrengen, namelijk een hufterwijk, krijgen deze hufters volgens haar geen mogelijkheid om hun gedrag te meten aan de andere, de 'normale' mensen. Freya neem van mij aan dat hufters enkel van andere hufters kunnen leren en ofwel leren ze ervan ofwel slaan ze elkaar dood.

*** Deze ochtend op de radio naar aanleiding van een (gas?)ontploffing in Schaarbeek, waarbij twee mensen van Turkse afkomst stierven en een derde nog wordt vermist, vertelde een man 'dat de hulpdiensten erg lang op zich hadden laten wachten en dat dat zeker niet zou zijn gebeurd als het op de avenue Louise zou zijn gebeurd'. Als je weet dat het om de wijk achter het Noordstation gaat, waar de politie- en hulpdiensten regelmatig worden bekogeld met van alles en nog wat, weet je ook dat diezelfde hulpdiensten niet zo happig zijn om hulp te gaan bieden.

*** Jozef de Witte, directeur van het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding, ziet eindelijk het licht. Toegegeven, er zitten onder de bleekscheten een hele rist racisten, maar steeds meer ziet mijnheer De Witte ook meldingen van racisme aan de andere zijde en dan bedoel ik de Noord-Afrikaanse en moslimzijde. Het is algemeen geweten dat de potenrammers in dat midden moeten worden gezocht en dat geen enkele Belg zijn poten zal uitsteken naar iemand die eruitziet als een joodse medeburger en dan vooral niet in Antwerpen, want de Antwerpenaars weten dat vele landen staan aan te schuiven om hen op te nemen (in tegenstelling tot net voor WO II - nemen we maar de St-Louis). En waarom? Als je met homo's praat, vertellen die je dat ze haast vanaf hun aankomst in Marokko homo-voorstellen krijgen en als je er je literatuur op naleest, zie je heel wat boeken, geschreven door homo's, die zich in Noord-Afrika afspelen. Ofwel zijn ze dom ofwel willen ze heiliger zijn dan heilig, dat eerste vind ik het ergste, want gelijke kansen hebben ze gekregen, maar niet gebruikt. Jammer voor hen die hun kansen wel hebben gegrepen, want zij zullen blijvend worden vereenzelvigd met die domme kloten.

DE LAATSTE SHOW

Gisteravond, naar dagelijkse gewoonte gekeken naar 'De wereld draait door' waar naar mijn mening nogal erg hun VARA mening wordt opgedrongen, met Jan Mulder aan het hoofd - zoiets als het fascistisch blad HUMO in Vlaanderen, jammer genoeg nog altijd het beste tv-blad. Vervolgens diezelfde HUMO nog eens doorgebladerd en uiteindelijk gekozen voor het kijken naar de opgenomen aflevering van 'New Tricks' (BBC). Dat sloot goed aan bij 'De Laatste Show'. Na het kijken vroeg ik me af wanneer het eindelijk de laatste show zou zijn: Joost Vandecasteele vertelde ons in een taal die iedereen doet weglopen (dan mij wanneer hij dan ik bedoelde), wat hij de moeite waard vindt en ons kan aanraden, Joost is een lelijk vet varken dat zichzelf komiek noemt en denkt dat hij de wijsheid in pacht heeft, maar uit zijn nek kletst. Koen Fillet en Sven Speybroeck moesten ook opdraven, deze twee goede radiomannen werden geïntervieuwd zoals ook de 'boekskes' het zouden doen, op het niveau van... tja welk niveau, ik kon er geen vinden. De enige die wat zinnige praat vertelde was Leo Bormans die met zijn boek 'Geluk' wist te boeien. Wanneer dan eindelijk Eliza Doolittle opdraafde wist ik dat dit het einde was. Ik had haar al gezien in 'De Rode Loper' in een reportage van een optreden in 'De Grote Peter Van De Veire Ochtendshow' op MNM. Wat ze ook zeggen, ze is geen soul, folk, pop revelatie, maar een bang meisje met een bang stemmetje, dat het nodig vond om op te treden in het ondergoed van haar oma. Koop dat kind wat kleren alsjeblieft.

EEN GOED IDEE

Banned Books Week: Celebrating the Freedom to Read

September 25−October 2, 2010

Banned Books Week (BBW) is an annual event celebrating the freedom to read and the importance of the First Amendment. Held during the last week of September, Banned Books Week highlights the benefits of free and open access to information while drawing attention to the harms of censorship by spotlighting actual or attempted bannings of books across the United States.

Intellectual freedom—the freedom to access information and express ideas, even if the information and ideas might be considered unorthodox or unpopular—provides the foundation for Banned Books Week. BBW stresses the importance of ensuring the availability of unorthodox or unpopular viewpoints for all who wish to read and access them.

The books featured during Banned Books Week have been targets of attempted bannings. Fortunately, while some books were banned or restricted, in a majority of cases the books were not banned, all thanks to the efforts of librarians, teachers, booksellers, and members of the community to retain the books in the library collections. Imagine how many more books might be challenged—and possibly banned or restricted—if librarians, teachers, and booksellers across the country did not use Banned Books Week each year to teach the importance of our First Amendment rights and the power of literature, and to draw attention to the danger that exists when restraints are imposed on the availability of information in a free society.

Banned Books Week is sponsored by the American Booksellers Association; American Booksellers Foundation for Free Expression; the American Library Association; American Society of Journalists and Authors; Association of American Publishers; and the National Association of College Stores. It is endorsed by the Center for the Book in the Library of Congress.

WAAROM BLIJVEN ZE AFWEZIG?

Iedereen die het universum goed bestudeerd zal zich realiseren dat het hele universum is gecreeerd met muziek in elke uithoek ervan. Ons praten, huilen, lachen, zingen, roepen of schreeuwen zijn niets anders dan muziek. Ons hart klopt, onze maag knort, onze adem hijgt. Zelfs onze hersens en bloedstroom maken geluid. De vogels, de dieren, de bomen, de oceanen, de wind en de wolken zijn allemaal creaties met hun eigen klanken, hun eigen muziek. Muziek is aanwezig in iedere uithoek van ons universum. Met muziek aanwezig in alles om ons heen, is het naief om te denken dat de Ene God die al deze muziek gemaakt heeft het verboden heeft. Diegenen die beweren dat muziek en zang haram zijn, bedriegen God en verbieden wat God nooit verboden heeft. (WEBSITE ISLAM)

Waarom was er, op enkele uitzonderingen na, geen moslim te zien op het druk bijgewoonde concert van de Vlaamse opera op het Sint-Jansplein in Antwerpen - toch midden in een wijk waar veel moslims wonen?
Last night of the Proms: heb jij er een moslim gezien, dan ik ook.
Waarom halen moslimouders hun kinderen van muziekles?
Wel ik kan niet leven in een wereld zonder muziek van Bach, Mozart, Vivaldi, Verdi, Puccini, Elvis, Roy Orbison, The Travelling Wilburys enz...

NEW YORK NEW YORK

Maxime Verhagen, ontslagnemend CDA minister van Buitenlandse Zaken, heeft laten weten dat Nederland niet achter de uitspraken van Geert Wilders staat, uitgesproken tijdens de manifestatie tegen de bouw van een moskee in de buurt van Ground Zero. "De Nederlandse regering toont net als de Verenigde Staten respect voor de vrijheid om te geloven of niet te geloven, voor iedereen overal ter wereld," zegt hij. Geert Wilders trok zaterdag door New York. "Er moet een lijn getrokken worden," sprak hij zijn menigte toe. "Een islamitisch centrum nabij Ground Zero in deze stad is dan ook uit den boze. Geen moskee hier!" Dat laatste werd ook door duizenden gescandeerd. Wilders zei nog dat een tolerante samenleving niet te vergelijken is met een zelfmoordsamenleving.
Verhagen twitterde ook dat Wilders daar niets te zoeken heeft en dat het een zaak van de Amerikanen en New Yorkers zelf is. Maar wat doet Verhagen met het feit dat tijdens opiniepeilingen 71% van de New Yorkers tegen de moskee stemde? Werkt de democratie zo voor Verhagen? Is dat de arrogantie van een politicus wiens partij het jarenlang voor het zeggen had?

SLAAN

Vroeger hadden wij een gezegde thuis: die weent al voor hij geslagen werd. Dit kwam in mijn herinnering toen ik een stel woedende fanatieke moslims zag protesteren tegen de bedreiging van een Amerikaanse geestelijke die beweerde dat hij een exemplaar van de koran openlijk zou verbranden. Nu ben ik in principe tegen iedere boekverbranding - want waar boeken worden verbrand is een brandstapel voor mensen niet veraf - dus ook het verbranden van de bijbel, wat diezelfde fanatieke heerschappen wel eens plegen te doen, meestal aangewakkerd met de Amerikaanse vlag. Is het in de huidige tijd zo dat wie het hardste roept en doodsbedreigingen aan diverse adressen uit als winnaar uit de strijd komt? Ik weet het niet, maar vroeger hebben ze mij geleerd dat wie zijn stem verheft tijdens een ruzie, meestal ongelijk heeft. Ik vind het sterk van de Amerikaanse geestelijke dat hij heeft besloten om de bijbel niet te verbranden, neen niet onder druk want hij is gewoon een verstandig mens. Wat hij wel heeft bewezen is dat de fanatieke islambelijders - het Arabische woord betekent: volkomen onderwerping - een godsdienst van haat en onderwerping prediken en dat tegenwoordig ook met alle moordtuigen die ze ter beschikking hebben. Trouwens hoe kun je nu met de wereld in vrede leven als je al met je eigen broeders niet kunt overeenkomen en soennieten en sji'ieten elkaar naar het leven blijven staan.

RELATIVEREN

*** Vorige week betoogden in Frankrijk alles bij elkaar genomen 100.000 Fransen (onder wie illegalen - geen Fransen dus - en Fransen van vreemde origine) in tientallen steden tegen de uitwijzingsmaatregel voor Roma's die werd uitgevaardigd door de Franse president. Als men weet dat Frankrijk ongeveer 63.000.000 miljoen inwoners telt (daarvan al 13.150.000 in Groot-Parijs) is dat ruw berekend 0,143% van de bevolking, maar het wordt wel breed uitgesmeerd op het nieuws van de VRT. Als ze zich nu eens met belangrijker zaken gingen bezighouden.

*** Liefhebbers van Poire Williams zullen zich blauw hebben geërgerd toen ze tijdens de match op de American Open voortdurend Peer/Williams op het scherm zagen staan. Weer een truc van die flaminganten? Of was De Wever de dader?