de BOEKENBEURS vergeet de oudjes niet

 

Je zou Jonathan Lethem kunnen kennen van verschillende reeds vertaalde boeken, zoals  De burcht van eenzaamheid (The fortress of solitude), De chronische stad (Chronic city), De dissidenten (Dissident gardens), en is dat niet het geval, dan moet je hem zeker kennen van De Minna-mannen (Motherless Brooklyn).

De Minna-mannen heeft Lionel Essrog, een detective die lijdt aan het syndroom van Gilles de la Tourette, als belangrijkste personage. Het is 1999. Essrog is op zoek naar de moordenaar van zijn baas, Frank Minna. Het is deze Minna die Lionel en zijn vrienden jaren geleden rekruteerde toen ze nog in een jongensinternaat-weeshuis in Brooklyn woonden. Minna leidde hen op tot een hecht - maar hopeloos amateuristisch - opsporingsteam, de Minna-groep. De Minna-mannen staan voor de grootste uitdaging van hun carrière als zij hun mentor bloedend terugvinden in een afvalcontainer. Hij is neergestoken en daar gedumpt door een overvaller wiens identiteit hij weigert te onthullen – zelfs niet op weg naar het ziekenhuis terwijl hij stervende is. Het boek is geschreven in de stijl van de echte noir en kan gemakkelijk naast de beste van het genre staan. Esquire bestempelde Minna als beste roman van het jaar.

Motherless Brooklyn verscheen in augustus 1999 en Edward Norton,

die op de hoogste toppen van de roem stond met zijn vertolking in Fight Club nam er nog datzelfde jaar een optie op om het te verfilmen. Hij verkocht aan de auteur zelfs het idee dat hij, mocht  hij de filmplannen klaarkrijgen, het boek in een heel andere tijd zou laten spelen. En toen begon de zoektocht naar geld, meer geld, nog meer geld, nog meer van alles wat met film te maken heeft, maar het project leek de weg op te gaan van vele projecten, naar de stoffige laden van de vergetelheid.

Edward Norton, de scenarist én de regisseur die bovendien de rol van Essrog op zich nam, heeft zoals gezegd zijn Motherless Brooklyn gewoon verplaatst in de tijd, en dat moet uiteindelijk toch sommige sterren aangesproken hebben. Het minieme rolletje van Bruce Willis, het ietwat grotere part van Alec Baldwin, net als het grotere part van Willem Dafoe, vormen een palet dat als door de beste schilder geborsteld werd. 

Bij Norton zijn we dus in 1957 en dat is niet de enige vrije vertaling van boek naar film. Om eerlijk te zijn veranderde Norton meer dan wat hij behield. En om nog eerlijker te zijn: het werkt!

NORTON

Je kunt beginnen met het boek te lezen en vervolgens de film bekijken, je zal je niet vervelen.

De Minna-mannen, Jonathan Lethem, Uitgeverij Prometheus