Ooit heeft Hugues C. Pernath mij gezegd dat ik op zoek moest gaan naar die zin, die strofe waaraan meestal een gedicht is opgehangen. In de nieuwe dichtbundel van Patrick Jean Armand Conrad (75) zijn die niet zo moeilijk te vinden. In de cyclus Alsof volgt er na een opsomming van alsoffen, hoe Patrick naar de wereld kijkt:
alsof
het niet genoeg was geweest
blijven
wij doof voor de roepende rechters
en
blind voor wat komen moet
tot
de laatste snik, tot de laatste wals
doen alsof
In het deel Een bloedeloze zondag dat is opgedragen aan zijn overleden moeder, kijken we mee over de schouder van de dichter die dit lange gedicht moest schrijven, en er eerlijk en onverbloemd zijn droefheid in wegschreef:
Omdat
ze haar zoon niet zag wennen
aan
de gure eenzaamheid die hem te wachten stond
nadat
ze haar laatste bed had verlaten,
omdat
er nog meer te delen viel
dan
het geduldige wachten op de verlossing,
bleef ze zich vastklampen aan zijn woorden
En dan heb je nog die hartenkreet “Moeders sterven niet, ze laten je in de steek.” die tegelijk klinkt als een verwijt “Waarom heb je me verlaten?” Waar heb ik dat nog gehoord?
Ik
ben er echter van overtuigd dat iedere lezer andere citaten kan verkiezen, want
deze bundel staat vol met strofen die je als een quote kunt gebruiken.
Meer Conrad op
https://www.youtube.com/watch?v=ozJ-bXvVH0Q
Patrick Conrad: En de bomen,
Uitgeverij Vrijdag
Een sublieme bundel, perfect uitgegeven. Conrad verdient eerbetoon. Dank Walter voor je aandacht.
BeantwoordenVerwijderen