Bedenkingen, mijmeringen, oprispingen.

woensdag 20 april 2011

CANNES: QUINZAINE DES RéALISATEURS


Gust Van Den Berghe


De Quinzaine des Réalisateurs (ook bekend als Directors’ Fortnight) werd door de Franse Regisseursgilde opgericht als reactie op de gebeurtenissen van Mei’68. Bedoeling was om zowel media als publiek via dit platform nieuwe filmmakers en –stromingen te helpen ontdekken.
Van bij aanvang toonde de Quinzaine de eerste speelfilms van o.a. Rainer Werner Fassbinder, Nagisa Oshima, George Lucas, Martin Scorsese, Ken Loach, Michael Haneke, Chantal Akerman, Spike Lee, Luc et Jean-Pierre Dardenne, Sofia Coppola, Manoel de Oliveira, Stephen Frears, William Friedkin en Francis Ford Coppola. Ook De helaasheid der dingen van Felix van Groeningen werd in 2009 in de Quinzaine vertoond.
Voor de Vlaamse film is het , na een jarenlange afwezigheid, het vierde jaar op rij dat er een speelfilm geselecteerd is (2008: Aanrijding in Moscou/ 2009: Altiplano; De helaasheid der dingen; Lost Persons Area / 2010: En waar de sterre bleef stille staan / 2011: Blue Bird).

Naast Blue Bird van Gust Van den Berghe (Borgerhout, 1985) werden dit jaar de korte films Badpakje 46 van Wannes Destoop voor Officiële Competitie, en Bento Monogatari (Lunchbox Story) van Pieter Dirkx geselecteerd voor de Cinéfondation competitie geselecteerd. Blue Bird is gebaseerd op het toneelstuk 'De blauwe vogel' van Maurice Maeterlinck (een zeer goede vertaling van de hand van taalvirtuoos Maarten van Nierop verscheen bij de uitgeverij van mezelf en is enkel nog in het antikwariaat te verkrijgen).
Blue Bird vertelt het verhaal van de twee kinderen, Mytyl en Tyltyl, van een houthakker die de blauwe vogel van het geluk en het raadsel van het bestaan willen opsporen.
Gust trok in de zomer van vorig jaar een maand naar Togo en besloot de film daar te draaien. In december ging de regisseur aan de slag. Van den Berghe deed niet alleen voor de cast maar deels ook voor de crew een beroep op de lokale bevolking: de Batammariba of het Tamberma volk.
Gust is de zoon van auteur Kristien Dieltiens en van haar heeft hij duidelijk het verteltalent, zoals zij haar beelden tekent met letters, maakt hij beelden van zijn verbeelding.

1 opmerking:

  1. Het was na het zien van het stuk van Maeterlinck dat Malcolm Campbell
    http://en.wikipedia.org/wiki/Malcolm_Campbell
    zijn recordwagen blauw schilderde (hij deed dat de nacht zelf dat hij de voorstelling had gezien...) en 'Blue Bird' doopte. Alle recordwagens en -boten van de Campbells bleven 'Bluebirds' (zoon Donald
    http://en.wikipedia.org/wiki/Donald_Campbell
    maakte er weliswaar één woord van) en werden legende.

    BeantwoordenVerwijderen